சைன்ஸ்.

"ஒரு வேளை சாமி வந்திருக்குமுங்களா..?"

செல்லம்மா சொன்னதக் கேட்டு கொஞ்சம் பேரு அவங்க பக்கமா திரும்பினாங்க. கூச்சப்பட்டு அவங்க புருசன் பின்னாடி ஒளிஞ்சுக்கிட்டாங்க.

"அக்கா சொல்றதுலயும் தப்பில்லிங்க மாமா.. நம்ம கருப்பராயன் சாமி பாம்பு மேல தானுங்க வருவாரு.. அவரு வந்துட்டு போயிருக்காரு போலிருக்குதுங்க.." தனசேகர். செல்லம்மாளின் தம்பி.

சேர்வமலை மேல முருகனுக்கு ஒரு கோயில் இருக்குதுங்க. ஏதோ பாளயக்கார ராசா ஒரு காலத்துல கட்டி வெச்ச கோயிலுங்களாம். இப்ப அது கொஞ்சம் காடு மண்டிப் போன இடங்களா, அதனால உள்ளூர்க்கார பெரிய மனுசங்களே கொஞ்சம் கைக்காச போட்டு, ஊருலயும் மிச்சத்த வசூல் பண்ணி ஒரு மாதிரி ரோடு போட்டுருக்காங்க.

ஊருக்கு கொஞ்சம் ஒதுக்குப்புறமா இருக்கறதாலயும் டிஸ்ட்ரிக்ட் போலீசு லிமிட்ட க்ராஸ் பண்ற பார்டராவும் இருக்கறதால இந்த கள்ளச் சாராயம் காச்சறவன், செயில்ல இருந்து தப்பிச்சு வந்தவன் எல்லாரும் இந்த மலய தாண்டி தாங்க தப்பிச்சு போவாங்க.

என்ன தான் ஊருக்குள்ள உத்தமனா இருந்தாலும் சரக்குன்னு வந்திடுச்சுனா நாட்டமல இருந்து எல்லாருமே ஒண்ணு தானுங்களே! ஆனா முருகன் இருக்கற எடத்துல எப்படி சரக்கு குடிக்கறதுனு நெம்ப யோசிச்சுங்க ஒரு காரியம் பண்ணாங்க!

பாதி வழியில கருப்புசாமிக்கும் சின்னதா ஒரு கோயில கட்டிப் போட்டாங்க. கருப்புசாமிக்கு என்ன படைக்கணும்னு உங்களுக்கு தெரியுமுங்களா?

ஒரு பண்டிக, நோம்பி, ஆடிப் பெருக்கு, பொங்கலு இப்படி ஏதாவது விசேசம் வர்றப்ப எல்லாம் கெராமமே மலையேறுங்க. அட, நாஞ்சாதாரண அர்த்தத்துல தானுங்க சொன்னேன். நீங்க வேற ஏதாச்சும் தப்பா கிப்பா எடுத்துக்கப் போறீங்க.

எங்கூரு பொம்பளையாளுங்க எல்லாம் நெசமாலுமே மலையேறிப் போயி 'முருகா, நல்ல வழி காட்டுப்பா'னு வேண்டிக்கிட்டு பொங்க வெப்பாங்க.

ஆன இந்த ஆம்பளயாளுங்க இருக்காங்களே! வெவரமான கொறவனுங்க! மலயேறப்பவே 'அம்மணி! நீ போயி முருகன கும்புட்டு வா! நான் இங்க கருப்புசாமி கோயில்ல பங்காளிங்க கூட பேசிக்கிட்டு இருக்கேன்! பொளுதோட வந்துடு புள்ள! அப்புடியே முருகன கேட்டதா சொல்லிடு!'னு சொல்லிப்போட்டு பாதி வழியில களண்டுக்குவாங்க.

அம்மிணிகளுக்கும் தெரியாதா இவங்க சலம்பலெல்லாம்? 'சரிங்க மாமா! நீங்களும் கருப்பனை கும்புட்டு போட்டு 'கருப்பா! எங்க சாதி சனத்துக்கும், ஊரு உலகத்துக்கும் எந்த நோக்காடும் வராம காப்பாத்துப்பா'னு வேண்டிக்கோங்க. கருப்பனுக்கு படையலயும் ரொம்ப படச்சிராதீங்க. அளவா இருக்கட்டுமுங்க'னு சொல்லுவாங்க.

அவங்க சூசகமா பேசறதும், இவுங்க மறச்சு வெச்சு பேசறதும் ஒண்ணும் புதுசு இல்லீங்களே. காலங் காலமா நடக்கறது தானுங்களே!

ரெண்டு கெடா, கொடலு பொறியலு, ரத்த வறுவலு, அப்புறம் கோளிக் கொளம்பு, ஆட்டுக் காலு சூப்பு, அவிச்ச முட்டைங்க, எக்கச்சக்கமா சோறு, தயிறுனு அது ஒரு பக்கம் சைவமா (இதெல்லாம் சைவமானு கேட்டுறாதீங்க! எங்கூருல இதெல்லாம் சைவந்தான்!) இருக்கும். இதெல்லாம் தவுர சரக்கு மட்டும் வெதம் வெதமா படைப்பாங்க!

கவர்ன்மெண்டு கடயில வாங்குனது, கோயமுத்தூரு தாண்டி பாலக்காடு போயி கேரளா சரக்கு, அப்புறம் கள்ளு, பாரின் ஸ்காட்சு இப்புடி எல்லாத்தயும் கருப்புசாமிக்கு படப்பாங்க! ஆளாளுக்கு வேண்டிக்கிட்டு அப்புறம் கச்சேரிய ஆரம்பிப்பாங்க பாருங்க!

உங்க ஊட்டு நாயம் இல்ல, எங்க ஊட்டு நாயம் இல்ல, ஊரு நாயம் உலக நாயம் தான். சார்சு புஸ்ஸுல இருந்து உள்ளூரு டவுன் கவுன்சிலரு வரைக்கும் இவங்க சரக்குல சிக்காத ஆளுங்களே கெடயாதுனா பாத்துக்கோங்க!

மல வந்து ஆதி காலத்து மலைங்க. ஒரு காலத்துல எல்லாம் வெவசாயம் பண்ணி பச்சயா பளிச்சுனு தான் இருந்துச்சாம். இப்ப மலயச் சுத்தி தரிசாப் போட்டு காஞ்சு போயிருக்குங்க.

ஊருலயும் கொஞ்சம் எல்லார் கையிலயும் காசுக்கு டைட்டாவும் நோம்பி எல்லாம் கொஞ்சம் நிறுத்தி வெச்சாங்க. ரெண்டு வருசமா எந்த விசேசத்துக்கும் மலையேறாம உட்டதால, இன்னும் காடு மண்டிப் போயி ஒரு மாதிரி பயங்கரமான எடமா ஆகிப் போயிடுச்சுங்க.

"ஏண்டா நாச்சிமுத்து! நாட்டாமக்கு சொல்லி வுட்டிருக்காப்லயா..?" இது குந்திட்டு பல்லு குத்திட்டு இருக்கற பெரியசாமிக் கவுண்டருங்க.

"சொல்லி வுட்டிருக்குதுங்க மாமா! ப்ரெசிடெண்டயும் ஆர்.ஐ.யையும் கூட்டிட்டு வர்றேன்னு சொல்லி இருக்காராம்.." ஸ்டாண்டு போட்டு சைக்கிள்ல ஒரு மாதிரியா சாஞ்சுக்கிட்டு பூங்கோதய ஓரக்கண்ணுல பாத்துக்கிட்டு இருக்கான் பாருங்க , இவன் தான் நாச்சிமுத்து.

கெராமத்து சனமெல்லாம் இன்னிக்கு எல்லா வேலயும் வுட்டுப்போட்டு மலைக்கு கெளக்கு பக்கமா நிக்கறாங்கனா அதுக்கு ஒரு காரணம் இருக்குதுங்க.

சேர்வ மல இருக்குதுங்களே இது வந்து தனி மல கெடயாதுங்க. பம்பாயில இருந்து கெளம்பி, கருநாடகா வழியா பாஸாகி, கேரளால முடிஞ்சு ஊட்டில முட்டிட்டு நிக்குதுங்களே , மேக்கால போற மலை அதோட ஒரு கனெக்ஷன் இங்க இருக்குதுங்க. கெளக்கு பக்கம் மட்டும் ஊரப் பாத்து இருக்குதுங்க. மத்த தெச எல்லாம் அந்த மலைத் தொடச்சியோட லிங்க். புரியுதுங்களா?

வளக்கமா மலைக்குப் பக்கத்துல காடு மண்டிப் போன எடத்துல தான் எங்க ஊரு சனங்க வெளிக்கு போக வருவாங்க. அப்படியே காத்தாட போயி, அங்கயும் கூட்டம் சேத்துக்கிட்டு, காலங்காத்தாலயே ஊரு நாயம் பேசிக்கிட்டு போனா தாங்க எங்க ஊருக்காரங்களுக்கு போன மாதிரி இருக்கும்.

இன்னிக்கு அப்படி ஒரு க்ரூப்பா கெளம்பி போனவங்க தான் மொதல்ல அத பாத்துருக்காங்க.

மலயோட கெளக்குப் பக்கத்துல காடுங்க காணாம போயிருக்கு. அதுவும் சாதாரணமா இல்லீங்க. பாம்பு ஊந்து போகறப்ப எப்படி போகும் பாத்திருக்கீங்களா? அட, நேருல இல்லாட்டியும் நம்ம பேபி சாம்லி படத்துல எல்லாம் போகுமேங்க..? நீங்க பாத்திருப்பீங்க. அந்த மாதிரி வளஞ்சு வளஞ்சு காடு காணாம போயிருக்குங்க.

காடு காடுன்னா நீங்க நெசமாலும் காடுன்னு நெனச்சுடக் கூடாது. எங்க ஊருல எல்லாம் வயலக் கூட காடுன்னு தான் சொல்லுவோம். மல மேல இருந்ததும் அந்த மாதிரி சின்னச் சின்னச் செடிங்க தான். நீங்க வேற உங்க காட்டுல சிங்கம், புலி எல்லாம் இருக்குதானு கேட்டுறப் போறீங்க!

இது வந்து ஒரு அதிசயமா போயி ஊருல தூங்கிட்டு இருந்தவனெல்லாம் முளிச்சுக்கிட்டு ஓடி வந்து பாத்து அப்படியே ஊரு சனம் மொத்தமும் இங்க வந்து குவிஞ்சு போச்சுங்க!

எங்க ஊருலயும் கொஞ்சம் எளந்தாரிப் பசங்க இருக்காங்க. அவனுங்க டவுனுக்கெல்லாம் போய் படிச்சிருக்காங்க. அரசூரு, அன்னூரு, அவினாசி எல்லாம் போயி படிச்சவனும் இருக்காங்க. இன்னும் கொஞ்சம் கைல காசு இருக்கறவன் கோயமுத்தூருக்கு கூட போயி படிப்பாங்க.

அந்த பசங்களும் இங்க வந்து நின்னுட்டு வேடிக்க பாத்த்க்கிட்டு இருக்காங்க. வாங்க அவங்க என்ன பேசறாங்கனு பாத்துடுவோம். என்ன இருந்தாலும் படிச்சவன் பேச்சுக்கு ஒரு மருவாதி இருக்குதுங்குளே?

"தன்சு..! எப்படி பாம்பு மாதிரியே வளஞ்சு வளஞ்சு இருக்குல்ல...?" இது ஆறுமுகங்க. தன்சு யாருன்னு கேக்கறீங்களா..? சரியாப் போச்சு! 'வெத்தல பாக்கு போட்டவன் இதுல வெங்காயம் இல்லையேனு கேட்டானாம்'. அந்தக் கதயாவுல்ல இருக்கு. மொத வரிலயே சொன்னேனேங்க தனசேகரன். அவன் தான். அவஞ்சோட்டுப் பசங்களுக்கு தன்சு.

"ஆமாண்டா! நல்லா எண்ணெ தடவி வளத்துருக்கா போல..! பாம்பு மாதிரி பின்னி இருக்கு..!"

"அடப்பாவி! நான் மல மேல வந்துருக்கற அடயாளத்த சொன்னன்டா..!"

"ஓ! நீ அத சொன்னியா? நான் என்னவோ வேணியோட சடய சொன்னியோனு நெனச்சேன்..!"

"இல்ல நாம கீதாஞ்சலில ஒரு படம் பாத்தமே, 'Signs'னு அதுல வர்ற மாதிரி நம்ம சேர்வமலைக்கும் வெளிக் கிரக மக்கள் ஏதாச்சும் வந்திருக்குமோ..?"

"நான் எங்கடா கீதாஞ்சலில எல்லாம் படம் பாத்தேன்? நம்ம ரேஞ்சு அப்சரா தான்..!"

"ஹூம்..! நீயெல்லாம் திருந்தவே மாட்டடா..!"

"நீ சொன்ன மாதிரி நம்ம ஊருக்கு வெளிக் கிரக மக்கள் வந்தா இருக்கற போட்டி எக்ஸ்ட்ரா தான் ஆகும்..!"

"செரி வா! நாட்டாம வந்துட்டாரு! நாமளும் போய் அங்க என்ன நடக்குதுனு பாப்போம்..!"

கெரகம் புடிச்சவனுங்க! இருக்கற எளவெடுத்த எடுவட்ட பசங்களாலயே ஊரு உருப்பட்ட மாதிரி தெரியல. இதுல இன்னோரு கெரகத்துல இருந்து மனுசங்க வந்து... ம்ஹூம்.. ஊரு வெளங்கனாப்ல தான்...!

இருந்தாலும் வாங்க! நாமளும் போய் நாட்டம அப்படி என்னதான் பேசறாருன்னு பாப்பம்.

நாட்டாம, ப்ரெசிடெண்டு, ஊரு பள்ளிக்கூட தலைமை வாத்தியாரு எல்லாம் ஒண்ணு கூடிப் பேசிக்கிட்டு இருக்காங்க. பாமர ஊரு சனமெல்லாம் கொஞ்சம் தள்ளியே எட்டி நிக்கறாங்க. ஆனா நம்மள எல்லாம் இந்த கண்டிசனால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாதுங்க. நல்லவேள, அவுங்க எல்லாரும் ஆலமரத்துக்கு அடில நின்னு தான் பேசிக்கிட்டு இருக்காங்க. ஆலமரத்த அண்டா சோடு பெருசா படச்ச அந்த சேர்வமல முருகனுக்கு ஒரு நன்னி சொல்லிட்டு வாங்க, நாமளும் இந்தப்பக்கமா நின்னு ஒட்டுக் கேப்போம்.

"என்னங்க வாத்தியார் ஐயா..! சொன்ன மாதிரி துப்புரவா துடச்சு எடுத்திருக்கீங்க போல..!" இது நாட்டாம கொரலு தான்.

"நான் எதுவும் பண்ணலீங்க! நம்ம ஊருப் பசங்க தான்!" இது வாத்தியார்.

"என்ன பண்ணியிருக்கீங்க ரங்கசாமி? கொஞ்சம் வெவரமாச் சொல்லுங்க. ஆனா சீக்கிரமா சொல்லுங்க. ஒரு மணிக்கு நம்ம எம்மெல்லே ஆபீஸுக்கு வர்றேன்னு சொல்லி இருக்காரு..!" இது யாருடா புதுசா இருக்குது? ப்ரெசிடெண்டா இருக்கும். அவர அவ்வளவா நாங்க பாக்கறது இல்லீங்க. எப்பவுமே டவுன்லயே இருப்பாரு. எப்பவாவது வாளத்தாரு, வாள எல, கரும்பு, மஞ்ச, இப்படி வேணும்னா மட்டும் வந்துட்டுப் போவாரு.

"நம்ம சேர்வமல இருக்குது இல்லீங்களா... இது வந்து ரெண்டு டிஸ்ட்ரிக்ட் பார்டர்ல இருக்கறதால, போலீசு கிட்ட இருந்து தப்பிச்சு வர்றவன் எல்லாம் மலய பயன்படுத்திக்கறாங்க. சன நடமாட்டம் இல்லாதது அவனுங்க வேலக்கு சுளுவா போய்டுச்சு. அது மட்டுமில்லாம பூமிய தருசா வுடக் கூடாதுங்க. அது பாவம். அதனால மலய ஆராய்ச்சி பண்ணுனப்ப மலைக்கு கீழ நல்ல சத்தான மண்ணு இருக்கறதா கோயமுத்தூரு வெவசாயக் கல்லூரில இருந்து ரிப்போர்ட் வந்துச்சு. நம்ம மக்கள்கிட்ட 'போய் வெவசாயம் பண்ணுங்க'ன்னு சொல்ல முடியுங்களா? அது சாமி மல. அதுல கடப்பாற படக் கூடாதுனுட்றுவாங்க. அதனால ஒரு ஐடியா பண்ணுனோங்க. நாம சொல்லிக் கேக்காத சனம் சாமி சொன்னா தான் கேக்கும். அதனால நம்ம கருப்புசாமி பாம்பு மேல ஏறிப் போனாருங்கற மாதிரி பாதையப் போட்டோம். அதுக்காக அக்ரில இருக்கற என்னோட பளய மாணவர்கள தொணயோட சத்தமே வராத சைலன்சர் போட்ட ட்ராக்டர் வெச்சு நேத்து ராவு உழுதாச்சு. இப்ப மக்கள் கிட்ட நம்ம ஊரு பசங்கள வெச்சு இது கருப்புசாமி வந்து போன பாதைனு நம்ப வெச்சிருக்கோம். இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல திட்டத்தோட அடுத்த பகுதிய பாருங்க..!" இது வாத்தியாரு தான்.

அடங்கொக்க மக்கா!! இதுல இவ்ளோ சங்கதி இருக்கா..! எப்படியோ ஊருக்கு நல்லது நடந்தா சரிதான்! இப்ப எங்க ஊரு பசங்களப் பாக்க எவ்ளோ பெருமையா இருக்குது தெரியுங்களா..? என்னவோ இவரு சொல்ல வந்துட்டாரு இல்லாததும், பொல்லாததுமா.. போய்யா வேலயப் பாத்துக்கிட்டு...!

இருந்தாலும் வாங்க.. அது என்ன அடுத்த பகுதினு பாத்திருவோம்.

குடுகுடுகுடுகுடுகுடு... உடுக்க சத்தம் கேக்குது. இந்த மாதிரி உடுக்க சத்தம் கேட்டா யாருக்கோ சாமி வந்திருக்குனு அர்த்தம். வாங்க யாருக்குனு பாப்போம்.

அட, நம்ம தேமொளிக்கு..! பள்ளிக்கோடத்துல பன்னெண்டாவது படிக்குதுங்க.

"ஆத்தா... ஆத்தா... என்ன செய்யணும் ஆத்தா..! திடீர்னு வந்திருக்கயே ஆத்தா..! ஏதாவது கொற வெச்சிட்டமா ஆத்தா..? பொங்க சரியா பொங்கலியோ? தங்கம் சரியா தங்கலியோ? அங்கம் சரியா வெக்கலியோ? ஆத்தா நீ சொல்லு...!" இது பூசாரியே தான்.

"டேய்..! நான் தான்டா மகமாயி வந்திருக்கேன்! உங்க மேல பாசம் வெச்சு கருப்புசாமியே உங்க ஊருக்கு வந்திருக்கான்டா..! அவனோட பாம்பு மேல ஏறி வந்திருக்கான்டா..! பாத்தியா... அவன் வந்த வழியப் பாத்தியா..?"

"ஆமா தாயி! பாம்பு மாதிரியே இருக்கு!"

"அதான்டா..! அவன் வந்த எடத்த மறுபடியும் புல்லு பூண்டு வெளய வுட்டுறாதீங்க. அவனுக்கு கோவம் வந்திரும்டா! எனக்கு கோவம் வந்தாக் கூட நீங்க தாங்கிக்குவீங்க..!"

"ஆமா தாயி! நீ ஊரு உலகத்துக்கெல்லாம் அம்மா இல்லியா? உன்ற கோபத்த உன்ற புள்ளங்க மேலயே காட்டுவியா? மாட்டியே! புள்ளைங்க நாங்க தாங்குவமா! வேணாம் தாயி..!"

"ஆனா கருப்பனுக்கு போவம் வந்தா இந்த ஊரு தாங்காதுடா! மழத் தண்ணி கெடைக்காது. பஞ்சம் வரும். பட்டினி தொரத்தும். மாரி வரும். வேணுமாடா உங்களுக்கு..?"

"வேணாம் தாயி! நீ என்ன சொல்றியோ அதுபடி செய்யறோம் தாயி! உத்தரவிடு ஆத்தா! கட்டளையிடு காளியாத்தா! ஆணையிடு அங்காள பரமேஸ்வரி!"

"சொல்றேண்டா! கருப்பன் வந்து போன பாதயயே வெச்சு நெலத்த தோண்டுங்கடா. நல்லா வெவசாயம் பண்ணுங்கடா. அது கருப்பன் பூமி. காஞ்சு போக விடாதீங்கடா. அதுல தண்ணி பாச்சுங்க. மஞ்ச, கரும்பு எது வேணாலும் வெதைங்க. பூமித் தாயி பொன்னாத் திருப்பித் தருவாடா..!"

"என்ன எல்லாருக்கும் கேட்டுதா? அம்மா வந்து சொல்றபடி கேப்பீங்களா..?" பூசாரி நல்ல ஒரக்கவே கேட்கறாரு.

"கேக்கறோம்...! ஆத்தா சொன்ன மாதிரியே செய்யறோம்..!" யப்பா! காதே கிளிஞ்சிடும் போல இருக்கு!

"அம்மா ! தாயே...! நீ சொல்றத கேட்டுத் தாம்மா வாழ்ந்துக்கிட்டு இருக்கோம். ஒன்ன வுட்டா எங்களுக்கு வேற நாதி ஏது? பராசக்தி உன்ன வுட்டா எங்களுக்கு வேற போக்கடம் ஏது..?" நாட்டாம தான்.

ஆத்தா வாயத் தெறந்து அப்படியே கெறக்கமா சரிய, பூசாரி எரியுற கப்பூரத்தை ஆத்தா வாயுல போட்டு மூடி, துன்னூரு தெளிக்கறாரு.

"என்ன எல்லா சனமும் கேட்டீங்க இல்ல? ஆத்தா சொன்ன மாதிரி செஞ்சுரலாம் இல்ல..?" நாட்டாம கேட்டதும் எல்லா சனமும் "ஆமாங்கய்யா...!".

"இது தாங்க உண்மையான Science! ஊருக்கு பயன்படுற எல்லாமே Science தான்! இல்லீங்களா?"னு வாத்தியார் கேட்க,

"ஆமாம்! ஆமாம்! இல்லியா பின்ன? ஆத்தாவே சொல்லிடுச்சு இல்ல?"னு சிரிச்சவாட்டி நாட்டாம சொல்றாரு.

நல்லா கத கேட்டீங்களா? அவினாசிக்கு சாயங்காலம் அஞ்சரைக்கு தான் அடுத்த வண்டி.

வீட்டுக்கு வாங்க. எங்க ஊரு சாப்பாடு சாப்பிட்டதில்லையே நீங்க..?

பருப்பு சாதமும், பருப்பு ரசமும், கெட்டித்தயிரும், அப்பளமும், கொத்தவரங்கா பொறியலும், பூசணிக்கா கூட்டும், ஜவ்வரிசி பாயசமும் சாப்புடலாம் வாங்க.

அப்புறமா தோட்டத்துப்பக்கமா போயி கயித்துக்கட்டல்ல அக்கடானு ஒக்கந்து ஒங்க ஊரு நாயத்த பேசுவோம், என்ன சரிங்களா..?

தேன் சிறில் அலெக்ஸ் அறிவியல் சிறுகதை போட்டிக்காக.)

இது உங்கள் கதை.

நீங்கள் நல்லவர் தானே?

குறைந்தபட்ச நீதியோடும், நியாயங்களோடும் வாழ வேண்டும் என்று நினைப்பவர் தானே? பள்ளியில் கற்பிக்கப்பட்ட 'பொய் சொல்லக் கூடாது', 'நேர்மையாக வாழ வேண்டும்' போன்ற கொள்கைகள் எல்லாம் அவற்றைத் தாண்டி ஒரு எட்டு குதிக்கும் போது, கொஞ்சமாவது ஒரு சங்கடப் புள்ளியை உங்கள் மனதில் ஏற்படுத்துகின்றன தானே?

எனில் இது உங்கள் கதை தான். ஆனால் முழுதும் உங்களைப் பற்றிய கதை அல்ல. கதையில் நீங்கள் வருகிறீர்கள். அவ்வளவு தான்.

நல்லது.

இப்போது உங்களிடம் ஒரு கேள்வி.

.357 மேக்னம் ரிவால்வரை ஃபுல்லாக லோட் செய்து ஸேஃப்டி லாக்கை ரிலீஸ் செய்து, உங்களிடம் கொடுக்கிறேன். ஒரு குறுகலான சந்தின் ஆரம்ப முனையில் நீங்கள் நிற்கிறீர்கள். இருபதடி வாழ்க்கையே கொண்ட சந்தின் அடுத்த முனையை நோக்கி செல்லும் ஒருவரை சுடச் சொல்கிறேன். நீங்கள் கன்னாபின்னா என்று சுட்டாலும் ஒரு புல்லட்டாவது அவரைத் துளைக்கும்.

என்ன சொல்கிறீர்கள்?

ஒரு மாத முன் அதிகாலை. அதிசய நிகழ்வு. உங்களுக்கு கொஞ்சம் சீக்கிரமாகவே விழிப்பு வந்து விட்டது. பாத்ரூம் போய் விட்டு வந்து, படுக்கையில் அமர்ந்து இரண்டு தலையணைகளை மடியில் போட்டுக் கொண்டு ரெண்டு கொட்டாவி விடுகிறீர்கள். தூக்கம் வருவது போல் இருக்கின்றது. ஆனால் வரவில்லை. டைம் பீஸ் 4 மணி ரேடியம். ரிமோட்டால் சேனல்களைத் தாண்டித் தாண்டி செல்கிறீர்கள்.

வெண்ணுடை மேட்சுகள், பார்லிமெண்ட் பேச்சுக்கள், பழைய விஜய் படல்கள், ஷாந்தி - ஏக் கர் கா கஹானி, நினைத்தாலே இனிக்கும், ரகசிய நோய் டாக்டர் விளம்பரப்பேட்டி, WWF, இளம் ஷூமேக்கர் கார்...

ச்சட்... சிவப்பு பட்டனை அழுத்தி டி.வி.யைக் கொன்று ரிமோட் தூர விழுகின்றது.

திடீரென்று, வாக்கிங் போனால் என்ன என்ற சிந்தனை பிறக்கின்றது. தூக்கமும் வரவில்லை. டி.வி.யும் போர். இன்றிலிருந்து வாக்கிங் போகும் பழக்கம் கொள்வோம் என்று நினைக்கிறீர்கள். உற்சாகிக்கிறீர்கள். பாத்ரூம் மறுபடியும்.

சுத்தமாக வெளி வந்து போட்டிருக்கும் நைட் ட்ரஸ் போதுமா என்று பார்க்கிறீர்கள். போதும் என்றது மனம்.

தூசு மட்டுமே அழுக்கடையச் செய்திருந்த வொய்ட் கான்வாஸையும் அதனுள் ஒளிந்திருந்த வாங்கிய முதல் இரண்டு நாட்கள் மட்டுமே கற்பு கெட்டிருந்த வொய்ட் சாக்ஸையும் தொட்டுத் தடவி துடைத்து காலில் மாட்டி...கஷ்டப்பட்டு ஒரு மாதிரி செட் ஆனதும் ஒரு ஃப்ரெஷ்னஸை உணர்கிறீர்கள். செல்ஃபோனை எடுத்துக் கொள்ளலாமா வேண்டாமா என்று கொஞ்சம் குழம்பி எடுத்துக் கொள்கிறீர்கள்.

எல்லா ஸ்விட்ச்சையும் அணைத்து மெயின் கதவைத் திறந்து லாக் செய்கிறீர்கள். ஒரு நப்பாசையாக ஐ மிர்ரரில் உள்ளே பார்த்து குழம்பிய இருட்டாகத் தெரிய திருப்தியுறுகிறீர்கள்.

இரண்டு இரண்டு படிகளாகத் தாவி தரைத் தளத்திற்கு வருகிறீர்கள். செக்யூரிட்டி ஒரு மாதிரி ஆழ்நிலைத் தூக்க விழிப்பில் இருப்பதை உணர்ந்து, மெதுவாக கம்பிக் கதவைத் திறந்து வெளி செல்கிறீர்கள்.

புதிதாக இருக்கின்றது உலகம். தினம் பார்க்கும் அதே தெரு. அதே லைட் கம்பம். அதே போஸ்டர்கள். அதே வீடுகள். ஆனால் வித்தியாசங்கள். வானம் இருட்டாக இருக்கின்றது. அதிகாலை நிலவு இரவின் களைத்த நிலவை விட குளிராக இருக்கின்றது. நாய்கள் கைகளுக்குள் முகம் பதித்து ஒரு முறை எட்டிப் பார்த்து மீண்டும் சுருண்டு கொள்கின்றன.

எங்கோ பால்காரரின் மணி சத்தம், வாசல் தெளிக்கும் சத்தம். லேசாக குளிர் காதை ஊடுறுவுகின்றது. சோகையாக மஞ்சல் ஒளி வழிகின்றது.

ச்சே.. இவ்வளவு நாளும் இந்த அழகை மிஸ் செய்து விட்டோமே என்று நினைக்கிறீர்கள். இனிமே தினமும் இந்த நேரத்திற்கு வாக்கிங் வர வேண்டும் என்ற வைராக்கியம் பிறக்கின்றது.

நடக்கிறீர்கள். யாரும் இல்லாத தனிமையினாலோ என்னவோ கைகளைச் சுழற்றுகிறீர்கள். ப்டித்தமான பாடல் ஒன்றை மெல்ல மெல்ல முணுமுணுத்தபடி இலக்கில்லாமல் நடக்கிறீர்கள். மொபைலில் ப்ளேயரை உயிர்ப்பித்து ஓடச் செய்து நீங்கள் நடக்கிறீர்கள்.

ஸெகண்ட் க்ராஸ் முனையில் திரும்பியதும் நீங்கள் எதிர்பார்க்காத ஒன்று நடக்கின்றது.

தடார்.

விழப் பார்த்து சமாளிக்கிறீர்கள். உங்கள் மேல் மோதியவன் ஒரு முறை உங்களைப் பார்க்கிறான். அவன் முகம் தெரு விளக்கின் மஞ்சள் திரையில் பனிப் புகை நடுவே திருத்தமாக உங்கள் மனதில் பதிகின்றது.

குமரேசன். தேர்ட் க்ராஸின் பெரு வீடு ஒன்றில் வாசிக்கின்ற ஒரு பெரு மனிதரின் உதவியாள். நீங்கள் சில முறை அம்மனிதரோடு இவனை பார்த்த நினைவு வருகின்றது. ஆனால் இப்போது உங்கள் கவனத்தை கவர்ந்தது அவன் அணிந்திருந்த செக்கர் ஷர்ட்டின் சிவப்புத் தீற்றல்கள். ஹாட் ப்ரெஷ் வாசம் அடித்ததை உணர்கிறீர்கள்.

நெஞ்சுக்குள் திக்கென்கிறது. வயிற்றுக்குள் அட்ரீனலின் சரக்கென்று இறங்குகின்றது.

சில நொடிகள் தயங்கி நிற்கிறான். அவன் வலதுகை பிடித்திருந்த கத்தியை இறுக்குவதை பார்க்கிறீர்கள். உங்களுக்கு என்ன செய்வதென்றே தெரியவில்லை. கத்திக் கூச்சல் இடலாமா என்று யோசிக்க நினைக்கையில், அவன் எதிர்த் திசையில் பறக்கிறான். நொடியில் சிக்ஸ்த் க்ராஸின் முனையில் திரும்பி மறைகிறான். சில நாய்கள் குரைக்கும் சத்தம் மட்டும் கேட்கின்றது.

வியர்வை ஊற்றாய் வழிவதை உணர்கிறீர்கள். மொபைலில் 'தாமரை மேலே நீர்த்துளி போல்...' மென்மையாக அபஸ்வரமாக ஒலிக்கிறது. இப்போது என்ன செய்வது?

கீழ்வானம் சிவக்கத் தொடங்குவதைப் பார்க்கிறீர்கள். சில வீடுகளின் ஜன்னல்களில் ஒளி பரவுவதும், சில காகங்கள் கரைவதும், சுவிட்சுகள் நிலை மாற்றப்படும் சத்தங்களும் ஒரே சமயத்தில் கேட்கின்றன.

விரைவாக உங்கள் அபார்ட்மெண்டுக்குத் திரும்புகிறீர்கள்.

திரும்பும் நேரம் வெறும் ஒரு நிமிடம் தான் என்றாலும் லட்சக்கணக்கான திசைகளுக்கு உங்கள் மனம் பறந்து வருகின்றது.

நல்லவேளை என்னைக் குத்தவில்லை! ஏன் அவன் ஷர்ட்டில் ரத்தம்? கொலை செய்திருப்பானா? யாரை? பெருமாள் சாரையா? ஏன்? சம்பளம் தரவில்லையா? சம்பளம் தராவிட்டால் யாராவது கொல்வார்களா? நமக்கு கூடத் தான் சாலரி பத்தாம் தேதி தான் பாஸாகின்றது. நான் என்ன கொல்கிறேனா? ச்செ.. என்ன இது எண்ணம்? போலிஸுக்கு சொல்ல வேண்டுமா? நாம் தான் சாட்சியா? இன்னிக்கு வா, நாளைக்கு வானு இழுத்தடிப்பாங்களே? எப்படி லீவ் போடறது? நான் பார்க்கவே இல்லை. நான் தூங்கிட்டு இருந்தேன். வேணாம். எனக்கு யாரையும் தெரியாது. நான் யாரையும் பார்க்கலை.

நான் பார்த்ததை யாராவது பார்த்திருப்பாங்களோ? ச்சீ.. இந்த தெருவில நாலரை மணிக்கு யாரும் எழுந்திருக்கறதே இல்லை. ச்சே.. இன்னிக்குனு பார்த்து தூக்கம் வராம போயிடுச்சே! எல்லாம் என் நேரம். எனக்குனு ஏன் இப்படி நடக்கணும்? சத்தமே போடாம போய் படுத்துற வேண்டியது தான். இப்படி ஒரு சம்பவம் நடந்ததாகவே நாம காட்டிக்க கூடாது.

உங்கள் க்ராஸின் முனையில் திரும்பி அபார்ட்மெண்ட்டைப் பார்க்க, அதிர்ச்சி.

செக்யூரிட்டி நன்றாக விழித்து பீடி வலித்துக் கொண்டிருப்பது தெள்ளெனத் தெரிகின்றது. இவன் என்ன அதுக்குள்ள முழிச்சுட்டான்? ச்சே. நம்மள பார்த்துட்டான்னா ஒரு சாட்சி மாதிரி ஆயிடுமே! சமாளிப்போம். அப்போது தான் நிகழ் உலகுக்கே நீங்கள் வருவதால் இன்னும் மொபைலில் 'தங்கத் தாமரை மகளே..'. எடுத்து நிறுத்துகிறீர்கள்.

இயல்பாக நடப்பதாக குழறலாய் நடந்து,

"என்ன சார் வாக்கிங் போய்ட்டு வர்றீங்களா..? நீங்க போகும் போதே கவனிச்சேன். டிஸ்டர்ப் பண்ண வேணாம்னு தான் கூப்பிடல. இந்த முத்து தூக்கத்தில இருந்தாலும் காது தொறந்தே தான் சார் இருக்கும்..?" பீடியை கீழே போட்டு மிச்சப் புகை வசனம்.

என்ன இவ்வளவு வசனம் பேசறான். சமாளிக்கணும்.

"இல்ல முத்து. வாக்கிங் போகல. கிளம்பினேன். பாதி வழில வயிறு ஒரு மாதிரி ஆகிடுச்சு. அதான் திரும்பிட்டேன்." லேசாக வயிற்றை ஒரு தடவு. அப்படியே க்ரில் கேட்டைத் தள்ளிக் கொண்டு உள்ளே போக எத்தனிக்கிறீர்கள்.

"வாக்கிங் போகலங்கறீங்க. இப்படி வேர்த்திருக்கு...?"

"அது வந்து..!"

"கண்டின்யூவா போனா தான் நல்லா இருக்கும். திடீர்னு ஒரு நாள் போனா இப்படித் தான் ரெண்டு தெரு தாண்டறதுக்குள்ள வேர்த்து ஊத்தும். ஆமா எது வரைக்கும் சார் போனீங்க..?"

பாதி படிகளில் ஏறி விட்ட நீங்கள் கடுப்பாகிறீர்கள். இவன் என்னடா சி.பி.ஐ. மாதிரி இத்தனை கேள்வி கேக்கறான்? கோபப்படாத. அப்புறம் சிக்கல்ல இவனே மாட்டி விட்டுடுவான். சிரி. சமாளி.

"என்ன முத்து..? உன்னோட எல்லா கேள்விக்கும் இப்பயே பதில் சொல்லணுமா? எனக்கே வயிறு ஒரு மாதிரி இருக்குன்னு சொல்றேன்ல. அப்புறம்..."

"சரி சார்.. போங்க..போங்க"

முதல் மாடி வரை மெதுவாக ஏறி, பிறகு விரைவாக படிகளைத் தாவுகிறீர்கள். அபார்ட்மெண்டின் மரங்களின் பறவைகளின் பேரிரைச்சல் உங்கள் மனதிலும்!

லாக்கைத் திறந்து ஷூ , ஷாக்ஸை எறிந்து மொபைலை துறந்து படுக்கையில் விழுகிறீர்கள்.

உங்கள் இதயத் துடிப்பு தெளிவாகக் கேட்கின்றது.

இல்லை. நான் எதையும் பார்க்கவில்லை. நான் இன்று வெளியே போகவே இல்லை. இன்னிக்கு மட்டும் வாக்கிங் போகணும்னு தோணுச்சு பாரு...! எல்லாம் என் நேரம். காலையில வாட்ச்மேன் கேட்டான்னா எய்ட்த் க்ராஸ் வரைக்கும் போனேன்னு சொல்லிட வேண்டியது தான்.

பெட் ஷீட்டை இழுத்துப் போர்த்திக் கொள்கிறீர்கள்.

"மிஸ்டர் குணசேகரன்! டிஃபென்ஸ் தரப்பு குறுக்கு விசாரணையைத் தொடங்கலாம்!"

"தேங்க் யூ மை லார்ட்!" குணசேகரன் கவுன் கறுப்பு கலையாமல் இருந்தது. அவரது நேர்மை கற்பு எப்போதோ கலைந்து விட்டிருந்தது.

கூண்டில் கோழிக் குஞ்சைப் போல் நடுங்கிக் கொண்டு நின்றிருந்த பெண்மணியைக் கழுகுக் கண்ணால் பார்த்தார்.

"ஏம்மா.. உங்க பேரென்ன..?"

"பொன்னம்மாங்க..!"

"கொலை செய்யப்பட்ட பெருமாளுக்கும் உங்களுக்கும் என்ன தொடர்பு..?"

"ஐயா..!"

"ஐ அப்ஜெக்ட் திஸ் யுவர் ஆனர்..! நண்பர் சாட்சியை தவறான கண்ணோட்டத்தில் நகர்த்துகிறார்..!" பப்ளிக் ப்ராஸிக்யூடர்.

"மை லார்டு! நான் அவருக்கு மர்டர் செய்யப்பட்டவருடன் எந்த விதத்தில் தொடர்பு என்று தெரிந்து கொள்ள கேட்கிறேன்! இதில் தவறு ஏதும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை!"

"அப்ஜக்ஷன் ஓவர் ரூல்ட்!"

"தேங்க் யூ மை லார்டு! சொல்லுங்கம்மா!"

"ஐயா..! நான் ஐயா வீட்டுல வேலைக்காரியா இருக்கறேங்க!"

"எவ்ளோ வருஷமா?"

"ஆறு வருஷமாங்க..!"

"சரி! சம்பவம் நடந்த அன்னிக்கு என்ன பார்த்தீங்க..?"

"வழக்கமா காலையில அஞ்சு மணிக்கு ஐயா விட்டுக்குப் போவேங்க. அன்னிக்கு போனப்போ மெய்ன் கதவு தொறந்தே இருந்துச்சுங்க. உள்ள போய் பார்த்தா ஐயா ரூமும் தெறந்தே இருந்துச்சுங்க. வழக்கமா அப்படி இருக்காது. அம்மாவும் பசங்களும் குன்னூருக்கு அவங்க அப்பா வீட்டுக்கு போயிருந்தாங்க. செக்யூரிட்டியும் அப்ப இல்ல. அவர் ரூமுக்கு போய் பார்த்தா, ஐயா அப்படியே சரிஞ்சு விழுந்திருக்காரு. வயிறெல்லாம் ரத்தம். அப்படியே கத்தி, கீழ விழுந்துட்டேங்க. அப்புறம் அவர் ஆபிஸு கொஞ்சம் பேரு நம்பருக்கு போன் பண்ணி சொன்னேங்க. அவங்க வர்றப்ப போலிஸோட வந்தாங்க..!"

"சரி! அக்யூஸ்ட் குமரேசனை உங்களுக்கு தெரியுமா..?"

"தெரியுங்க! ஐயாவோட பி.ஏ.!"

"இவரு நடத்தைல எப்படி..? அதாவது உங்க ஐயாவுக்கும் இவருக்கும் உறவுகள் எந்த மாதிரி இருந்துச்சு? சண்டைகள் எல்லாம் போட்டிருக்காங்களா..?"

"அதெல்லாம் தெரியாதுங்க. ஆனா அப்பப்போ ஐயா இவரை வெளிய போன்னு ஆத்திரமா கத்தறதும், உடனே இவர் ஐயா கால்ல விழுந்து கெஞ்சறதும் பாத்திருக்கேங்க. அதுக்கு மேலே வெலாவரியா எதுவும் நான் பாத்ததில்லைங்க. என் வேல சமயக்கட்டோட முடிஞ்சுதுங்க. ஹாலுக்கு வந்து துடைக்கறப்ப சில சமயம் சண்டைகள் எல்லாம் காதுல விழுந்திருக்குங்க..!"

"பொய்..! நீங்கள் சொல்வது பொய்! உண்மையில் பெருமாள் வீட்டில் இருந்து அவ்வப்போது பணம் சுருட்டி விட்டு அது அவருக்குத் தெரிய வரும் போது அவரைத் தீர்த்துக் கட்டி இருக்கிறீர்கள். மை லார்டு! இந்தப் பொன்னம்மா என்பவரது வங்கிக் கணக்கில் புதிதாக ரூபாய் ஒரு லட்சம் டெபாஸிட் செய்யப்பட்டு உள்ளது, ஒரு பினாமி பெயரில்! அதற்கான வங்கி சலான் இதோ! (குமாஸ்தாவிடம் கொடுக்கிறார்.) இனி அடுத்து இன்ஸ்பெக்டர் ரவியை சில கேள்விகள் கேட்க விரும்புகிறேன்..."

"ஐயா.. ! இது எப்படி வந்துச்சுனே எனக்குத் தெரியாதுங்க..! நான் அப்பாவிங்க..!" பொன்னம்மா சாட்சிக் கூண்டில் இருந்து வெளியேற்றப்படுகிறார்.

"எஸ்! ப்ரொஸீட்..!"

"ரவி! நீங்க எப்ப சம்பவம் நடந்த இடத்துக்கு போனீங்க..?"

"அன்னிக்கு காலையில அஞ்சரைக்கு போனேன். எனக்கு தகவல் அஞ்சு பதினஞ்சுக்கு வந்துச்சு. கொலை செய்யப்பட்டவரோட ஆபீஸ்ல வொர்க் பண்ற ராகவன் தான் ஃபோன் பண்ணி சொன்னார்..."

"ஸ்பாட்ல என்ன பாத்தீங்க..?"

"பாடி பெட்ல இருந்து பாதி கீழ விழுந்திருந்துச்சு. கத்திக்குத்தை சஸ்பெக்ட் பண்ற மாதிரி காயங்கள். ரூம்ல யாரும் இல்லை. பொன்னம்மா மட்டும் வெளிய உக்காந்து அழுதுக்கிட்டு இருந்தாங்க. நான் போன நேரம் தான் செக்யூரிட்டி வந்தான். பெட்டிக் கடை திறந்திருக்கும்னு பீடி வாங்கப் போனேன்னு சொன்னான். டிபார்ட்மெண்ட்டுக்கு போன் பண்ணி சொல்லிட்டு, ஆம்புலன்ஸுக்கும் ஃபிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸ் பீபிளுக்கும் சொல்லி விட்டேன். அவரொட ஒய்ஃப் பேமிலிக்கும் போன்ல சொன்னோம். ரூம்ல யாரையும் அலோ பண்ணலை. சீனை டிஸ்டர்ப் பண்ற எந்த செயலையும் அனுமதிக்கலை.."

"சரி! ப்ரிண்ட்ஸ்லயும் அடாப்ஸிலயும் என்ன ரிஸல்ட் வந்தது..?"

"அதை எல்லாம் கோர்ட்ல சப்மிட் பண்ணி இருக்கோம் சார்..!"

"பரவாயில்ல..! இன்னொரு முறை சொல்லுங்க. தப்பில்ல."

"ஃபிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸ் படி, அக்யூஸ்ட் குமரேசனோட ஃபிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸ் நிறைய இடத்தில இருந்திருக்கு..."

"நிறைய இடம்னா..?"

"அவர் பெட்டை சுற்றி.."

"வேற யாரோட ஃபிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸாவது இருந்துச்சா..?"

"எஸ். பொன்னம்மாவோடது.."

"ப்ளீஸ் நோட் திஸ் பாய்ண்ட் மை லார்ட்..!"

"தென் அடாப்ஸி ரிப்போர்ட்..?"

"சில போராட்டங்களுக்குப் பிறகு அவர் கத்தியால் குத்தப்பட்டு இருக்கலாம்னு பி.எம் ரிப்போர்ட்.."

"கத்தின்னா.. பல வெரைட்டி இருக்கு இல்லையா..?"

"எஸ்..!"

"மை கொஸ்டீன் இஸ், இந்த கொலைக்கு யூஸ் பண்ணப்பட்ட கத்தியை சமையலுக்கும் யூஸ் பண்ண முடியும் இல்லையா..?"

"பண்ண..."

"முடியும். பண்ண முடியும். பி.எம். ரிப்போர்ட்ல சஸ்பெக்டட் டூல்ஸ்ல போட்டிருக்கு மிஸ்டர் ரவி..!"

"அப்படின்னா இருக்கலாம் சார்..!"

"ப்ளீஸ், இதையும் நோட் பண்ணுங்க மை லார்ட்..! ஓ.கே. அப்புறம் எந்த அடிப்படையில் மிஸ்டர் குமரேசனை கன்விக்ட் பண்ணினீங்க..?"

"அவரோட ஃபிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸ் பெட்ல இருந்ததாலும், அவருக்கும் பெருமாள் சாருக்கும் இடையே பேட் ரிலேஷன்ஸ் இருந்ததுனு விசாரணையில் தெரிந்து கொண்டதாலும்..!"

"இது சரியான ரீஸன் கிடையாது மிஸ்டர் ரவி! ஒரு பெரிய மனுஷன்னா நாலு நண்பர்கள் இருந்தா நாப்பது எதிரிகள் இருக்கத் தான் செய்வாங்க. நீங்க எல்லாரையும் சஸ்பெக்ட் பண்ணி இருக்கணும். பிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸ் படி பார்த்தா, பொன்னம்மாவோட பிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸையும் நீங்க கணக்கில் எடுத்திருக்கணும்..!"

"சார்! அதெல்லாம் அவங்க ரூமை க்ளீன் பண்ணும் போது பதிவானவை..!"

"அப்படின்னு நீங்க சொல்லக் கூடாது இன்ஸ்பெக்டர்! அதையும் நீங்க சந்தேக கண் கொண்டு தான் பார்த்திருக்கணும்..! நீங்க போகலாம். அடுத்ததா செக்யூரிட்டி மாணிக்கத்தை விசாரிக்க அனுமதி கோருகிறேன்!"

"எஸ் ப்ரொஸீட்..!"

"மிஸ்டர் மாணிக்கம்..! நீங்க எவ்ளோ வருஷமா பெருமாள் சார்கிட்ட ட்யூட்டில இருக்கீங்க..?"

"சார்! நான் வந்து கன்டின்யூஸா இருக்கறது கிடையாது. எங்க கம்பெனியில ரொடேஷன்ல விடுவாங்க. த்ரீ மந்த்ஸ்க்கு ஒருத்தரா மாறிக்கிட்டே இருப்போம். நான் இவர்கிட்ட ரெண்டு மாசமா இருந்தேன். என் நேரம். நான் இருக்கும் போது தான் இப்படி ஆகணுமா..?"

"ஸு..! கேக்கறதுக்கு மட்டும் பதில் சொன்னா போதும். அவர் எப்படி? இந்த பொன்னம்மா எப்படி? அவர் பேமிலி எப்படி?"

"ரொம்ப நல்லவர் சார்! ரொம்ப மரியாதை எல்லாம் எதிர்பார்க்க மாட்டாரு. இந்த பொன்னம்மாவும் சரி, சாரோட பேமிலியும் சரி ரொம்ப நல்லா தான் பழகுவாங்க..!"

"சரி! சம்பவம் நடந்த அன்னிக்கு ஏன் அந்த டைம் பார்த்து காணாம போனீங்க..? உங்களுக்கு இப்படி நடக்கப் போறது முன்னாடி தெரியுமா..?"

"சார்..! அப்படி எல்லாம் கிடையாதுங்க..! வழக்கமா பீடி வாங்க அந்த நேரம் ரெண்டு தெரு தள்ளி இருக்கற கடைக்கு போய்ட்டு வருவேங்க. அதே மாதிரி தான் அன்னிக்கும் போனேங்க..!"

"சரி! மெய்ன் கேட்டோட சாவி யார் கிட்ட எல்லாம் இருக்கும்?"

"நாலு பேர்கிட்டங்க. ஐயாகிட்ட, அம்மா கிட்ட, என்கிட்ட அப்புறம் பொன்னம்மா கிட்ட..! ஆனா சாவி தயாரிக்கறது ஒண்ணும் பெரிய.."

"கேட்டதுக்கு மட்டும் பதில்! எப்பவுமே நீ இருக்கும் போது தான் பொன்னம்மா வருவாங்களா..?"

"ஆமாங்க..!"

"அன்னிக்கு?"

"அன்னிக்கு நான் வரும் போது கதவு தொறந்து இருந்துச்சுங்க. கலவரமா உள்ள போய் பார்த்தா பொன்னம்மா அளுதுகிட்டு இருக்கு. ஐயா ரூம் திறந்து போட்டிருக்கு..!"

"சரி, நீங்க போகலாம்..! நெக்ஸ்ட் மிஸ்டர் குமரேசனை விசாரணை செய்ய அனுமதிக்குமாறு கனம் கோர்ட்டாரைத் தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்!"

"எஸ் ப்ரொஸீட்!"

"மிஸ்டர் குமரேசன்! நீங்க எவ்வளவு நாளா பெருமாள் சார்கிட்ட அசிஸ்டெண்ட்டா இருக்கீங்க?"

"அஞ்சு வருஷமா..?"

"உங்களுக்கும் சாருக்கும் இடையில தகராறுகள் இருந்ததா பொன்னம்மா சொல்றாங்களே..?"

"அது வந்துங்க... சார் கொஞ்சம் இல்லீகலா பணம் பே பண்ண சொல்வாரு. அது எனக்குப் பிடிக்காது. அது வேண்டாம்பேன். அப்ப கோபமாய் கத்துவாரு..!"

"இல்லீகல்னா..?"

"வேண்டாங்க..! அவர் ஃபேமிலி எல்லாம் இருக்காங்க..!"

"கமான் டெல்! கோர்ட்டுக்கு வந்ததுக்கு அப்புறம் எல்லாமே பேசியாகணும்..!"

"பெங்களூர்ல ஒரு பொண்ணுங்க! பத்மானு பேரு! அப்பப்ப பிஸினஸ் விசிட் போகும் போது எப்படியோ பழக்கமாய்டுச்சுங்க இவருக்கு! அதுக்கு பணம் குடுன்னு சொல்வாருங்க. அதெல்லாம் கணக்குல வரக்கூடதும்பாருங்க. நான் வேண்டாம்பேன். அப்படி தகராறு வருங்க..!"

"சரி..! சம்பவம் நடந்த சமயத்துல நீங்க எங்க இருந்தீங்க..?"

"தேனாம்பேட்டைல என் ஃப்ரெண்டு சரவணன் வீட்ல இருந்தேங்க..!"

"மை லார்டு! அந்த சரவணன் எழுத்து பூர்வமான சாட்சியத்தில் இதை உறுதிபடுத்தி இருக்கிறார். அது கோர்ட்டில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டு உள்ளது. அதையும் தவிர அந்த தெரு மளிகைக் கடைக்காரரின் சாட்சியம், காலையில் பால் ஊற்றிய பால்காரரிடம் குமரேசனே வந்து பால் வாங்கியதற்கான ருசு எல்லாம் ஏற்கனவே கொடுக்கப்பட்டு உள்ளது..!"

"தட்ஸ் ஆல் யுவர் ஆனர்..!"

"ப்ராஸிக்யூஷன் தரப்பில் சம்மரி கொடுக்கலாம்!"

"மை லார்டு! கொலை செய்யப்பட்ட பெருமாள் சாருக்கும் அவரது பி.ஏ.வான குமரேசனுக்கும் சின்ன தகராறுகள் இருந்திருக்கின்றன. அந்த அறையில் அவரது கைரேகைகள் இருந்தன. வலிமையாக சண்டை போடப்பட்டுள்ளது அடாப்ஸியில் தெரிகின்றது. கொலை செய்யப்பட்ட நேரத்தில் குமரேசன் எங்கு இருந்தார் என்பதற்கு வலுவான சாட்சியங்கள் இல்லை. மேலும் வேறு எவருக்கும் பெருமாள் சாரை கொலை செய்ய வலுவான காரணங்கள் இல்லை என்பதும் குமரேசன் சில திருட்டுகளை அலுவலகத்தில் செய்துள்ளார் என்பதும் விசாரணையில் தெரிய வந்துள்ளது. எனவே காரணங்கள் அனைத்தும் அவருக்கு எதிராகவே உள்ளதால் அவருக்கு அதிகபட்ச தண்டனை அளிக்குமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்!"

"டிஃபென்ஸ் தரப்பு தமது சம்மரி கொடுக்கலாம்!"

"மை லார்டு! ஃபிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸை பொறுத்தவரை பொன்னம்மாளின் ஃபிங்கர் ப்ரிண்ட்ஸும் அறையில் இருக்கின்றன. கொலை செய்ய பயன்படுத்தப்பட்ட கத்தி சமையலுக்கும் பயன்படுத்தப்படலாம் என்று அடாப்ஸி ரிப்போர்ட் கூறுகிறது. குமரேசன் மிகச் சரியாக கொலை செய்யப்பட்ட சமயத்தில் எங்கிருந்தார் எனில் அவர் அவரது நண்பர் வீட்டில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார். இப்படி ஒரு சம்பவம் நடக்கும் என்று முன்பே தெரிந்திருந்தால் அந்த சமயத்தில் ஒரு சாட்சியம் தயார் பண்ணி இருக்கலாம். அது சாத்தியம் அற்றது. கொலையை முதலில் பார்த்த ஆசாமி பொன்னம்மாள் தான். அவருடைய பேங்க் அக்கவுண்டில் புதிதாக பணம் அதுவும் ஒரு லட்சம் எப்படி வந்தது என்பதை போலீஸ் விசாரிக்க வேண்டும். கோர்ட்டில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டுள்ள கொலை செய்ய பயன்படுத்தப்பட்டதாக கூறப்படும் கத்தியில் பொன்னம்மாளின் கைரேகை உள்ளது. எனவே என் கட்சிக்காரர் குமரேசன் நிரபராதி என்று தீர்ப்பளித்து அவருக்கு ஜாமீன் கொடுத்து இந்த வழக்கில் இருந்து விடுவிக்கவும், பொன்னம்மாளின் மேல் விசாரணையை கடுமையாக்கவும் கனம் கோர்ட்டார் உத்தரவிட வேண்டும் என தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்."

கோர்ட்டில் சில நிமிடங்கள் அமைதி.

"இரு தரப்பு வாதங்களை கூர்மையாக கேட்டதில் குற்றம் சாட்டப்பட்டிருக்கும் மிஸ்டர் குமரேசன் குற்றமற்றவர் என்பது விசாரிக்கப்பட்ட சாட்சியங்களின் கூற்றுகளில் இருந்து தெளிவாகி அவருக்கு ஜாமீன் வழங்கவும், பொன்னம்மாளின் மேல் விசாரணையை தொடரவும் இக்கோர்ட்டு காவல் துறைக்கு உத்தரவிடுகிறது. தி கோர்ட் இஸ் அட்ஜர்ண்ட்..!"

"என்ன குமரேசன்! ஜாமீன்ல போறீங்க! கன்கிராட்ஸ்! தேசநாயகத்துகூட உடனே சேர்ந்துக்காதீங்க. அது நமக்கு எதிராகிடும். கொஞ்சம் கேஸ் ஆறட்டும். இல்லாட்டி அவர் பணம் கொடுத்து உங்களை யூஸ் பண்ணி பெருமாள் சாரை காலி பண்ணினது தெரிய வாய்ப்பாகிடும். டேக் கேர். என்னோட அக்கவுண்ட்ல செக் டெபாஸிட் பண்ண சொல்லிடுங்க. பொன்னம்மாவுக்கு பினாமி பேர்ல போட்டு சிக்க வெச்ச மாதிரி என்னையும் மாட்டி விட்டுடாதீங்க. உங்க பேர்ல போட்டுடுங்க. ஹாஃப். ஹாஃபா!"

"சார்! நீங்க தெய்வம் சார்..! அவங்க எல்லாரையும் அப்படியே உடைச்சிட்டீங்களே!"

"அப்படி இல்லய்யா! அவங்க கொண்டு வந்த சாட்சி எல்லாம் அப்படி சொத்தை..! ஒரே ஒரு சாட்சி! உன்னைய அந்த டைம்ல அங்க பார்த்ததா வந்து சொன்னா போதும். கேஸ் காலி. நாம முடிஞ்சோம். பட் அந்த மாதிரி யாரையும் அவங்களால ப்ரொட்யூஸ் பண்ண முடியாததுனால நீ தப்பிச்சு இருக்க..!"

"சரி, போய்ட்டு வரேன் சார்..!"

"போ! கோர்ட்டுக்கும் போலிஸ் ஸ்டேஷனுக்கும் போய்ட்டு வரேன்னு சொல்லக் கூடாது..!"

ஓ..! சாரி சார்...!

மன்னிச்சுடுங்க. கோர்ட்ல ஆர்க்யூமெண்ட்ஸ் சுவாரஸ்யத்துல உங்களை மறந்துட்டேன்.

ஆமா.. நீங்க குமரேசனை அந்த டைம்ல பாத்தீங்கள்ல சார்! என்னை மன்னிச்சுடுங்க. உங்களை சாட்சியா பப்ளிக் ப்ராஸிக்யூடர்கிட்ட இண்ட்ரடியூஸ் பண்ண மறந்துட்டேன். இட்ஸ் மை ஃபால்ட்.

அந்த தப்புக்கு ப்ராயச்சித்தம் பண்ணிடறேன். என்கிட்ட ஸேப்டிக்கு லைசென்ஸ் போட்டு வாங்கி வெச்ச .375 மேக்னம் ரிவால்வர் இருக்கு.

அதோ.. குமரேசன் போறான். கீழ்க்குரலில் சீட்டி அடிச்சுட்டு, அநியாயமா ஒரு உயிரைக் கொன்னுட்டு, ஓர் அப்பாவியை மாட்டி விட்டுட்டு, ஜாலியா போறான்.

சார்.. நீங்க நியாவான் தான? ஒரு நிரபராதி தண்டிக்கப்படக்கூடாதுன்னு நம்பறவர் தான? நல்லவர் தான?

துப்பாக்கியை தர்றேன். அவனை சுட்டுக் கொல்கிறீர்களா?

என்ன சொல்றீங்க..?

(தேன் சிறில் அலெக்ஸ் அறிவியல் சிறுகதை போட்டிக்காக.)

ஹாஸ்டல் டு கேண்டீன் - ஓர் என்ன(ண்ண)ப் பயணம்.

குப்புறப்படுத்து தூங்கிக் கொண்டிருந்த கார்த்திக்கை எழுப்ப முயன்று...முயன்று..முயன்று.. வென்றேன்.

"ம்..சொல்லு..!"

"டேய்..! ஏதாவது சயின்ஸ் ஃபிக்ஷன் கான்செப்ட் சொல்லுடா. போட்டிக்கு எழுதி அனுப்பணும். முடிய இன்னும் ஒரு வாரம் கூட இல்லைடா..!"

"டேய்... எல்லாமே அறிவியல் தான்டா..! ஓடும்..இல்லை...பறக்கும் குருவியைப் பார். ஓடும் கூவத்தைப் பார். எல்லாமே ஆனந்தம். எல்லாமே அறிவியல்.சிந்தித்துப் பார். தூக்கத்தில் இருந்து விழித்துக் கொள்...!" சொல்லி விட்டு மீண்டும் போர்வையை இழுத்துப் போர்த்தி The Mummy போஸில் தூங்கிப் போனான்.

ஹூம்..! இவனைச் சொல்லி குற்றமில்லை. நேற்று இரவு ஒரு பிரபல சாமியாரின் கான்ஃபரன்ஸ்க்கு (இப்படித்தான் சொல்ல வேண்டுமாம்!) போய் வந்து லேட்டாக படுத்த எஃபெக்ட்.

ஆனாலும் இவன் கூற்றிலும் ஓர் அர்த்தம் இருக்கத் தான் செய்கிறது. எல்லாமே அறிவியல் தானே!

எனக்கு ஒரு யோசனை தோன்றியது. ஹாஸ்டல் ரூமில் இருந்து கொஞ்ச தூரம் நடந்து விட்டு வரலாம். கண்ணில் என்ன எல்லாம் படுகின்றதோ அதில் இருக்கும் அறிவியலை புரிந்து கொள்ள முயற்சித்து, அதில் ஏதாவது கதைக்கு தேறுமா என்று பார்ப்போம். எழுந்து கிளம்பினேன். எது வரை செல்ல..? யோசித்தேன்.

கேண்டீன் வரை செல்வோம் என்று முடிவெடுத்ததற்கு பசி என்ற மற்றுமொரு காரணியும் இருந்தது உங்களிடம் சொல்வதற்கில்லை.

"வெளிய போறப்ப கதவை பூட்டீட்டு போ! பாலாஜி வர்றேன்னு சொல்லி இருக்கான் ஆறு மணிக்கு! சர்க்யூட் தியரி படிக்கறதுக்கு! கேண்டீனுக்கு போனயினா ரெண்டு செட் பூரி பார்சல் வாங்கிட்டு வந்திரு..!" மம்மியிடம் இருந்து குரல்.

வெற்றிடத்தை இரு செவ்வகங்களாகப் பிரித்து இருந்த கதவுகளை இழுத்துப் சாத்தினேன். அறைக்கு உள்ளே இருக்கும் வெற்றிடத்தை, வெளியே இருக்கும் வெற்றிடத்தில் இருந்து பிரிக்கின்றது கதவு. வெற்றிடம் - வெற்றிடம் = வெற்றிடமா? ஸீரோ - ஸீரோ = ஸீரோ. இன்பினிட்டி - இன்பினிட்டி = இன்பினிட்டி. எனில் ஸீரோவும், இன்பினிட்டியும் ஒன்றா..? இல்லை ஒரு வட்டத்தின் இரு அருகில் இருக்கும் எதிர் முனைகளா? கணக்கு சிந்தனையை ஆரம்பித்து வைத்தது.

லாக்கை எடுத்து மாடி, பூட்டை இழுத்து, சாவியால் பூட்டிய பின் உயிரியல் ஆஜரானது. எல்லாமே இதே தத்துவம் தானே? பூட்டைத் திறத்தல், சட்டையில் பட்டன் போடுதல், ஜன்னல் கொக்கி, பவர் ப்ளக்... எல்லாமே உயிரின் இரண்டாம் அடிப்படை செயலைக் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டதா..? இல்லை தற்செயலாக இவ்வாறு அமைந்ததா? இதைப் பற்றி எழுதலாமா?

வேண்டாம்..! தமிழ்நாட்டில் பால் குடித்து விட்டு, க்ரீச்சில் விட்டுப் போகும் அம்மாக்களுக்கு டாட்டா காட்டி விட்டு, தலை மறைந்த உடன் தவழ்ந்து ப்ரெளசிங் சென்டருக்குப் போய் திரட்டியைப் பார்த்து *** கதைகள் படித்து கெட்டுப் போகின்ற பச்சிளம் பாலகர்கள் என் கதையைப் படித்து கெட்டுப் போவானேன்? அவர்களுக்குத் தான் 'மானாட மயிலாட' இத்யாதிகள் இருக்கின்றனவே!

செகண்ட் ஃப்ளோரில் இருந்து கீழே இறங்கி வந்தேன். இயற்பியல் எண்ட்ரி கொடுத்தது. ஏன் படிக்கட்டுகள் இப்படி இருக்க வேண்டும்? ஸ்ட்ரெய்ட்டாக இறங்க என்ன வழி, லிப்ட் தவிர்த்து? பாடி பேலன்ஸ், மாடி பேலன்ஸ், க்ராவிட்டி ஃபோர்ஸ், கொத்தனார் வேலை, தச்சர் வேலை இவைகள் தான் காரணமாக இருக்க வேண்டுமா?

க்ரெளண்ட் ஃளோருக்கு வந்தவுடன் 'க்ரிங்..க்ரிங்..'.

அய்யாசாமி பாய்ந்து வந்து எடுத்து," ஹலோ..! ஆமா.. நைந்த் ப்ளாக் தான். யாரு? மணிகண்டனா..? எந்த ரூம்..? நாப்பத்தஞ்சா..? ஒரு நிமிஷம்..!" ரிஸீவரை வலக்கையில் ஏந்தி, இடக்கையில் ஒரு சுவிட்சைத் தட்டினார்.

"ரூம் நம்பர் நாப்பத்தஞ்சு..! மணிகண்டன்..! ஃபோன் வந்திருக்கு! திண்டுக்கல்ல இருந்து உங்கப்பா கூப்பிடறாங்க..! உடனே வரவும்ம்!" ப்ளாக் முழுவதும் எதிரொலித்தது. "மணிகண்டன்..! மணிகண்டன்...!"

எலெக்ட்ரானிக்ஸ் எட்டிப் பார்த்தது. எங்கிருந்தோ கம்பி வழி வரும் குரல் மறுபடியும் மற்றொரு குரலாய் மாறி, கம்பி வழியே பயணம் செய்து காற்றில் படபடக்கிறதே! செய்தி செல்லும் பாதை ஏன் இப்படி அன்பே சிவம் போல் மாறி மாறி இருக்கின்றது? செல்ஃபோன் இல்லா ஏழைப் பிள்ளைகளுக்கு வேறு ஏதும் வழி? டெலிபதி..! இது கணபதி போல் ஆதி கால கான்செப்ட்! வேறு ஏதாவது..?

ஒன்றும் தோன்றாமல் ரோட்டைக் கடந்தேன். மெஸ்ஸைத் தாண்டினேன்.

'மெஸ்ஸில் ஒரு கிஸ்!'

ஆஹா என்ன ஒரு தலைப்பு!

காலக்ஸியைக் கைக்குள் போட்டுக் கொண்ட மனிதக் குலத்தால், இந்த மெஸ் இட்லியின் ஸ்ட்ரக்சரையும், அவற்றுக்குள் இருக்கும் கெமிக்கல்ஸின் propertiesகளையும் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் திணறி, கடைசியில் ஓர் ஏலியனை கொண்டு வருகிறார்கள், சோதனைக்காக! எல்லா விதமான எக்ஸ்ப்ரிமெண்ட்ஸும் செய்து பார்த்ததால் சோதனை எலிகள் எல்லாம் ஐ.க்யூ.வில் எக்கச்சக்கமாக எகிறிப் போய் ,யூனியன் அமைத்து, ஐ.நா.சபையில் ஸ்டே ஆர்டர் வாங்கி விட்டதால், கிடைத்த இளிச்சவாய் ஏலியனின் வாய்க்குள் இட்லிகளைத் திணிக்க, அது தின்று விட்டு ஒரு மாதிரி கிறக்க உணர்வடைந்து, மோக நிலைக்குப் போய் இட்லி பரிமாறிய பெண்ணின் கன்னத்தில் கிஸ் அடித்தது.

இல்லை.. இது மிக குழந்தைத்தனமாக இருக்கின்றது! வேண்டாம். போட்டின்னா இன்னும் கொஞ்சம் கெத்தா யோசிப்போம்!

அடுத்து ஹாஸ்டல் எதிர்ப்பட்டது.

'ஹாஸ்டலுக்கு வந்த போஸ்டல்!'

வெளியே கிளம்பிக் கொண்டிருந்த மதுமிதாவின் கைகளில் ஒரு போஸ்டல் கவர் திணித்து விட்டு சிட்டாய்ப் பறந்து சென்றாள் காவ்யா. அவள், அதன் தலையைப் பார்க்க அதிர்ச்சி. I Know what you did in last Data Structures and Algorithms Exam. அவளுக்கு திக்கென்று ஆனது. வசுவையும், பாரதியையும் பார்த்து எழுதியதா, மிலனுடன் பேப்பர் எக்ஸ்சேஞ்ச் செய்ததா, ரெனால்ட்ஸ் மூடிக்குள் சுருட்டி வைத்த லிங்க்ட் லிஸ்ட் அல்காரிதமா என்று குழம்பினாள். கவரைத் தடவிப் பார்க்க அதில் பெளடர் போல் மெதுமெதுக்க, 'ஆந்த்ராக்ஸாக' இருக்குமோ என்று பயம் கவ்வ, அதை தவற விட்டாள். பின் கூட்டம் கூடி, கவரை அனாதைப்படுத்தி, போலீஸுக்கு தகவல் பறந்து, வந்து ஸ்கேன் செய்து, ஃப்ரம் அட்ரஸ் பார்க்க வைசாக், ஆந்தரப்ரதேஷ் என்றிருக்க, கீதாவுக்கு 'ஆந்த்ராவிலிருந்து வந்த ஆந்த்ராக்ஸ்' என்ற ஹைக்கூ தோன்ற, மெடிஸினரி மக்கள் பாக்கெட்டை பத்திரமாக எடுக்கையில் கை தவறி கீழே விழுந்து Spinz Powder வாசம் பரவியது. எல்லோரும் பயம் நீங்கி சிரிக்க மாலினி மட்டும் 'ஹச்' என்று தும்மினாள். எல்லோரும் அவளையே பயமாகப் பார்த்தார்கள்.

ச்சே..! இது கொஞ்சம் பயமுறுத்தும் வகையில் இருக்கின்றது. வேண்டாம்.

இன்னும் உங்ககிட்ட இருந்து நான் நிறைய எதிர்பார்க்கிறேன் என்றது மனசாட்சி.

ஹாஸ்டலைத் தாண்டி க்ரெளண்டை அடைவதற்கு முன் இருக்கும் ரோட்டை கடக்க முயல்கையில்..

க்றீச்ச்.

"சாவுகிராக்கி.." ஆட்டோவில் இருந்து பாட்ஷா எட்டிப் பார்த்து பொழிந்து விட்டுப் போனார்.

இந்த வார்த்தை என்னை வசீகரித்தது. இதற்குப் பொருள் என்ன? மரணத்திற்கு அவ்வளவு கிராக்கியா? எல்லோரும் விரும்புகிறார்களா? இல்லை சாவுCracki? பைத்தியமா? மொழியியல் வந்து "ப்ரெஸன்ட் சார்" சொன்னது.

மொழி என்பது எப்படி வந்திருக்க வேண்டும்? சைகையில் ஆரம்பித்து, கையில் கல்லில் எழுதி, சொல் வந்து, எழுத்து வந்து, கற்றவர்கள் சேர்ந்து, குருகுலத்தில் மாணவர்கள் கீழ் அமர்ந்து, ஆசிரியர்கள் மேல் இருந்து, சொல்லிக் கொடுத்து, தப்பாக சொன்னால் தலையில்...

ணங்...!

லைட் கம்பத்தில் இடித்துக் கொண்டேன். கெமிஸ்ட்ரி லேபின் தாழ்வாரத்தில் அமர்ந்திருந்த இரு ஃபர்ஸ்ட் இயர் சிட்டுக்கள் சிரித்தன. ஜிவ்வென்று ஆங்காங்கே கிளுகிளுப்பானது.

வேதிகாவா, வேதியியலா?

நகரத்திலேயே பெரும் புள்ளியின் மகள் வேதிகா. எம்.பி. கோட்டாவில் சீட் வாங்கி காலேஜையே அதகளம் செய்து கொண்டிருப்பவள். அவளது ஒவ்வோர் அங்க அழகிலும் பணக்காரத் தனம் செழிப்பாய்த் தெரியும். பள்ளியில் இருந்தே அப்ளிகேஷன் போட்ட பலருக்கும் பல்பு கொடுத்துக் கொண்டு எஸ்கேப்பாகி வந்தவள், கல்லூரியிலும் அதே திருப்பணியைத் தொடர்ந்தாள். ஆனால் அவளே மயங்கும் அளவிற்கு கட்டழகாகவும், கடும் உறுதியோடும் தினேஷ் இருந்தான். அவனிடம் மனம் பறிகொடுத்தவள், ஒரு நாள் தனிமையில் ப்ரபோஸ் செய்தாள். அவன் கொஞ்சம் யோசித்து விட்டு என்னுடன் குடும்பம் நடத்துவது கஷ்டம் எனக் கூற, அவள் ஏன் எனக் கேட்க, கெமிஸ்ட்ரி லேபிற்கு அவளை அழைத்துச் சென்று ஹைட்ரோகுளோரிக் ஆசிட்டையும் மெத்தில் ஆல்கஹாலையும் கலந்து குடித்துப் பார்த்து, 'சரக்கு டேஸ்ட் கொஞ்சம் கம்மி தான். இப்பல்லாம் இதிலயும் கலப்படம். உப்பு கம்மியா இருக்கு' என்று சொல்லி ஸோடியம் குளோரைடை ஒரு டீஸ்பூனிலும், பொட்டாசியம் பாஸ்பேட்டை ஒரு டீஸ்பூனிலும் எடுத்து லேசாக மிக்ஸிங் அடித்து ப்யூரெட்டில் போட்டு அடியில் சூடு வைத்து தொட்டுக் கொண்டு, 'ஆஹா..! என்னா டேஸ்ட்! இது தான் என்னோட கட்டழகுக்கு காரணம். இது போல் உன்னால் தினமும் சமைத்து தர முடியுமா?' எனக் கேட்க வேதிகா அதிர்ச்சியில் நின்றாள்.

கெமிஸ்ட்ரி "நாங்களும் இருக்கோம்ல..!" என்றது.

எனக்கு கொஞ்சம் பயம் தோன்ற ஆரம்பித்தது. இத்தனை இயல்களிலும் அறிவியல் புனை கதைகள் எப்படி எழுத முடியும்?

சுழல் கம்பிக் கதவைச் சுற்றி க்ரெளண்டுக்குள் நுழைந்தேன்.

டவுன் ஈஸ்ட்டில் ஃபுட்பால் மேட்ச்சும், டாப் வெஸ்ட்டில் கிரிக்கெட் டோர்னமெண்ட்டும் நடந்து கொண்டிருக்க, ஓர் ஓரமாக ரன்னிங் ட்ராக்கில் அத்லெட்டிக் சாம்பியன்ஷிப்புக்கான பயிற்சிக்காக ஓடிக் கொண்டிருக்க, ஓரப் புல்வெளிகளில் தீயும் வாசனை கிளர்ந்து கொண்டிருக்க, இது எதிலும் கலந்து கொள்ளாமல் ஆங்காங்கே உட்கார்ந்து வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருக்க... சனிக்கிழமை மாலையிலும் கூட்டம் இருக்கத் தான் செய்தது.

மேலே ஒரு ப்ளைட் பறந்தது.

விமானத்தில் இருந்து, ஒரு தனி இறக்கை பிரிந்து வந்து, நாங்கள் டைம் மெஷின் வைத்திருக்கிறோம். இந்தப் போட்டிகளின் முடிவுகள் என்னவாகும் என்று அறிந்து கொள்ள ஆசையா? இதில் காணலாம். இதன் விலை வெறும் 2700 ரூபாய் மட்டுமே. விற்பனைச் சலுகையாக 100 ரூபாய் கழித்தும், ஆடித் தள்ளுபடியாக 100 ரூபாய் கழித்தும் வெறும் 2500 ரூபாய்க்கே தருவதாகச் சொல்ல, எல்லோரும் கூட்டம் கூடி நின்று பார்க்க, ஒருவன் 'தேர்ட் அஸஸ்மெண்ட்' கொஸ்டீன் பேப்பரும், அதோ, அங்க போறாங்களே ப்ரியா அண்ட் கோபிகா ரெண்டு பேரும் லவ்வர்ஸா கிடைப்பாங்களானு இதில் பார்க்க முடியுமா ?' எனக் கேட்க எல்லோரும் அவனை பொது மாத்து மாத்துகிறார்கள்.

இதற்கு என்ன தலைப்பு வைக்கலாம்..?

விமானம் - விழுந்த மானம்.

கிரிக்கெட் பந்து சிக்ஸர் அடித்து காலரியில் செட்டில் ஆகி இருந்த ஒரு பேரின் இடையே கரடியாய் விழுந்தது.

"டேய்..! இந்த பாலையும் கொஞ்சம் கவனிச்சு எடுத்துப் போடுடா..!" என்று மைதானத்தில் இருந்து குரல் பறக்க, அவள் தலை குனிந்து ஓடினாள்.

வெயில் இறங்கி, மறைந்து கொண்டே இருக்க, அஸ்ட்ரானமி "நானும் உள்ளே வரலாமா?" என்றது.

ஸாரி, ஸ்க்ரீனில் மிஸ்டேக்!

ஒரு நாளின் இரவு முழுதும் கழிந்து, பகல் விடியும் போது, வெளியே வந்து பார்த்த அனைவரும் அதிர்ந்து போனார்கள். வானம் முழுதும் இரத்தச் சிவப்பாக மாறி இருந்தது. வேறு நிறமே வானில் இல்லை. பயந்து போனார்கள். கம்யூனிஸ்ட் கட்சிக்காரர்கள் பொலிட் பீரோவில் அவசரக் கூட்டம் போட்டு தங்கள் கொடியின் நிறமே இப்போது வானின் நிறமாகி விட்டதால், பிரபஞ்சமே கம்யூனிஸ தத்துவத்தை ஏற்றுக் கொண்டதாக பாதி பேர் அறிவிக்க, மீதி பேரோ இந்த பிரபஞ்ச சிவப்பு நிறத்தில் தங்கள் கொடியின் நிறமே மக்களுக்குத் தெரியாமல் போய் விட்டதால், தனித்துவத்தை இழந்து விட்டோம், எனவே வேறு நிறத்தை தேர்வு செய்ய வேண்டும் என்று சொல்ல, கட்சி இன்னும் இரண்டாக உடைந்து, கம்(சி), கம்(!சி) என்று மாறி, ஒருவரை ஒருவர் திட்டிக் கொள்ள, 'உடன்பிறப்பே! பார்த்தாயா உதயசூரியனின் ஆட்சியை! வானெங்கும் நம் கட்சிக் கொடியின் பாதி! பூமியிலே மீதி! கண்மணி எழுந்திடு! பேரன்களை நம்பாமல், பிள்ளைகளை மட்டும் நம்பி கட்சிப் பணிக்கு கரம் கொடுக்க பறந்து வா!' என்று முரசொலியில் கவிதை வர, எல்லோர் மீதும் சிவப்பு நிறம் படிய, பேர் அண்ட் லவ்லி வகையறாக்கள் கருப்பாக மாறும் க்ரீமை ப்ரொடக்ஷனில் துவக்கி, நந்திதா தாஸையும், வில்லியம்ஸ் சகோதரிகளையும் வளைத்துப் போட்டு விளம்பரம் எடுக்க, ஒபாமாவுக்கு இன்னும் செல்வாக்கு கூட, இன்னும் பல மாற்றங்கள் வர, சடாரென ஒரு நோட்டீஸ் எல்லார் வீட்டிலும். 'மன்னிக்கவும்! எனது கனவில் ரெட்டிஷ் எலெக்ட்ரோடு கொஞ்சம் அதிகம் கரண்ட் பாஸ் ஆனதால் ஸ்க்ரீனில் சிவப்பு அதிகமாகத் தெரிகின்றது. சர்வீஸ் போய்க் கொண்டிருக்கின்றது. நாளை காலையில் இருந்து மறுபடியும் பழைய RGB எலெக்ட்ரோடு ட்யூப்கள் ஒழுங்காக வேலை செய்யும். Sorry for the Inconveniences Caused. - கடவுள்!'

அஸ்ட்ரானமியும் அஸ்ட்ராலஜியும் கூட்டணி அமைத்துக் கொண்டு ஒரு கதை எழுதி விட, பல வித இயல்களின் தாக்குதல்களால் பயந்து போய் காலரியில் இருந்து இறங்கி ஓட ஒருமுறை தடுமாறி விழுந்து, மண்ணில் இறங்கி, எழுந்து துடைத்த போது, லூஸா நீ..? ஏன் இப்படி ஓடற..?" என்று கடந்து போன ஒரு குயில் கேட்க, அறிவு பூர்வமாய் சிந்தித்துக் கொண்டே போனால் லூஸ் என்கிறார்கள் எனில் புத்திசாலியும் முட்டாளும் ஒரே புள்ளியிலா? என்று குழம்ப, எனக்குள்ளிருந்து சாக்ரடீஸ் எழுந்து, தான் போர்த்தி இருந்த பெட்ஷீட்டை எடுத்து விசிறிக் கொண்டு, கானா உலகநாதன் போல் கையை நீட்டி "உன்னை நீ அறிவாய்" என்று ஃபிலாஸபியை வீசினார்.

எந்த நானை அறிந்து கொள்வது?

"நான் சொன்னேன்ல. இன்பினிட்டியும் ஸீரோவும் ஒரு வட்டத்தின் அருகருகாமை புள்ளிகள் என்பது போல் அறிவாளியும், முட்டாளும் ஒரே புள்ளிகள் தான்! அதனால் தான் நீ விழுந்தாய்" என்று கணக்கு சொல்ல, "அதெல்லாம் இல்லை! நீ விழுந்ததற்கு காரணம் உனது புவி ஈர்ப்பு மையம் சமநிலையில் இல்லை. அதனால் தடுமாற்றம்." என இயற்பியல் விளக்க, "ரப்பிஷ்! உன் கால்களுக்கும் மூளைக்கும் இடையே செய்திகள் சரியாகப் பாஸாகவில்லை. பயாலாஜிக்கல் இம்பாலன்ஸ்..!" என்று உயிரியல் முஷ்டியை உயர்த்த, "சரி! அதற்கு யார் காரணம்? கெமிக்கல்ஸ்! கெமிக்கல் சர்க்குலேஷன் பிட்வீன் ஆர்கன்ஸ் சரியாக ஓடவில்லை.!" என்று கெமிஸ்ட்ரி கோதாவில் குதிக்க, "உனக்கு இப்படி இங்கு விழ வேண்டும் என்று இருக்கின்றது. அது விதி. உன் ஜாதகக் கட்டத்தில் கிரகங்கள் சாதகமாக இல்லை. இதனையே இப்போது சயின்ஸில் கேயாஸ் தியரிப்படி ஒத்துக் கொள்கிறார்கள்!" என்று அஸ்ட்ராலஜி அள்ளிப் போட, " நீ பகலில் வந்ததே இதற்கெல்லாம் காரணம். இரவில் நிலவின் க்ரேவிட்டி ஃபோர்ஸ் கொஞ்சம் கூட இருக்கும் போது நீ சமாளித்திருக்க வாய்ப்புகள் இருக்கின்றன..!" தனது கூட்டணி, மூன்றாம் அணியை விட சீக்கிரம் முடிவுக்கு வந்ததில் கடுப்பான அஸ்ட்ரானமி தன் பங்கு வாதத்தை சொல்ல, நவீன இலக்கியம் தன் பங்கிற்கு,

இயல்களின் இருப்பியல் சிக்கல்களில் சிக்கிக் கொண்ட மனிதனின் இயல்பான இருப்பு பிரபஞ்சத்தில் நிலையான ஓர் இலை வீசுகின்ற எதிர்க்காற்றில் நில்லாமல் அசைந்து கொண்டும் அதே சமயத்தில் காம்பு மூலம் மரத்தோடு தொடர்ந்த தொடர்பில் இருக்கின்றதாயும் உள்ள ஒரு குழப்பமான காலகட்டத்தில், பூக்கின்ற சிந்தனைகளில் எந்த வித பயமும் இல்லாத, பவ்யமும் இல்லாத நடுநிலையான நிஜக் கனவுகளைத் தேடி எட்டுப் போட்டு நடந்து செல்கின்ற பாதங்களின் வலியை மனம் மிக உணர்ந்து கொண்டு அதனால் பாதிக்கப்படக் கூடியதாய் இருந்தாலும் பாதிக்கப்படாமல், நினைத்துப் பார்த்தால், கஷ்டப்படும் ஓர் பார்வையை தாங்கிக் கொள்கின்ற தயக்கமான தர்ம பொழுதுகளில் அது சூழப்பட்டிருக்கின்ற சூன்யவெளியின் புள்ளிக் கோணங்களைத் தாண்டிச் சென்று...

"Stop all the Non-sense...!" என்று கத்தியவாறு கேண்டீனை நோக்கி ஓடினேன்.

நல்ல வேளை..! இந்தக் கடின குழப்பமான மனநிலையிலும் கார்த்திக்குக்காக வாங்க வேண்டிய பூரி செட் ஞாபகத்திற்கு வந்தது.

"என்ன சார் வேணும்..?" கவுன்டரில்.

"முதல்ல கொஞ்சம் சூடான தண்ணி குடுங்க..! அப்படியே ரெண்டு செட் பூரி பார்சல் போட்டிருங்க..!"

கைக்கு அருகில் இருந்த பட்டன் பெல்லை அடித்தார். க்ணிங். இது என்ன ஃப்ரீக்வன்ஸி..? எந்த ஹார்மோனிக்ஸ்..? என்றெல்லாம் யோசித்துக் கொண்டு இயற்பியலில் தொலைய இருந்த நேரத்தில்,

"இங்க ரெண்டு பூரி செட் Forsaaale" என்று மொழியியல் வந்து என்னைக் காப்பாற்றியது.

(தேன் சிறில் அலெக்ஸ் அறிவியல் சிறுகதை போட்டிக்காக.)

ஆனந்தப் பிரவாகம்!

"நேற்று யமுனையில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடியதாமே..!"

"ஆம்..! அதை ஏன் கேட்கின்றாய்! என் பசுக்களையும், கன்றுகளையும் ஆற்றங்கரையுல் மேய விட்டு விட்டு இன்றைய வைபவத்தை எண்ணி இன்பூதி கொண்டிருந்தேன். சிறிது நேரத்தில் 'அம்மா.. அம்மா' என்று குரல்கள் கேட்டன. கண் திறந்து பார்த்தால், ஆஹா..! அதை எப்படி சொல்லுவேன். கரைகளைக் கரைத்துக் கொண்டு ஆங்காரமாய், அலங்காரமாய் யமுனா வந்து கொண்டிருந்தாள்..."

"ஆங்காரமாய்... தெரிகின்றது. அது என்ன அலங்காரமாய்..?"

"நீ அறிந்ததில்லையா..? இமயம் முதல் தன் கரையெங்கும் பூத்திருக்கும் , காய்த்திருக்கும் , கனிந்திருக்கும் பூக்களையும், காய்களையும், கனிகளையும் அள்ளிக் கொண்டு, தன் உடலெங்கும் மணக்கவும் யமுனா வந்தாள்..!"

"ஓஹோ! நீ என்ன செய்தாய்..?"

"முன் நின்று கேட்டேன்! 'ஹேய் யமுனே! என்ன செய்கின்றாய்? நந்தரின் ஊருக்குள், கோபாலனின் நகரத்திற்குள் நீ இப்படி தறிகெட்டு, பாயலாமோ? இது உனக்குத் தகுமோ?'. அவள் வெட்கத்துடன் கூறினாள்.'ஐயா..! நாளை நடக்க இருக்கும் கண்ணனின் திருநீராட்டு வைபவத்தைக் காணவே ஓடோடி வந்துள்ளேன். அவனுக்காகவே நான் இத்தனை மலர்களையும், பழங்களையும் அள்ளிக் கொண்டு வந்துள்ளேன். தயவித்து என்னை அனுமதிக்க வேண்டும்..'"

"அடடே..! பிறகு நீ என்ன செய்தாய்..?"

"உண்மையைக் கூறினேன்! "அம்ம..! யமுன தேவி! கண்ணன் மேல் எத்தனை அன்படி உனக்கு! எத்தனை ப்ரேமையடி உனக்கு! ஆஹா! எங்களுக்கு உன்னை நினைத்தால் பெருமையாக இருக்கின்றது. நீ இப்படி கண்ணனின் நீராட்டு வைபவத்திற்கு வர வேண்டிய அவசியம் என்னடி? இன்னும் கொஞ்ச காலம் சென்றால், அவன் பாலகனான பின் தினம் ஸ்நானிக்கவும், கொஞ்சிக் குதூகலித்து விளையாடவும், குதித்து கும்மாளமிடவும், நர்த்தனம் ஆடவும் உன்னிடத்திலே தான் வரப் போகிறான். அப்போது முழு ஆனந்தம் கொள்ளடி தேவி! உன் வெண் நுரைகளால், அந்தக் கார் வண்ணனை அள்ளிக் கொஞ்சு! பனிநீரால் அவனைக் குளிப்பாட்டு! ஆநிரைகள் மேய்த்து வந்து ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்பவனுக்கு ஆனந்தம் கொடு! எங்களுக்கெல்லாம் உன்னைக் காண ஆனந்த அழுக்காறடி! இப்போது சென்று வாயடி!' என்றேன். மகிழ்வுடன் திரும்பிச் சென்றாள்.."

"நன் காரியம் செய்தாய்...!"

"அடியே..! செய்தி அறிந்தனையோ?"

"என்னடி..!"

"இதோ இவள் இருக்கின்றாளே, எனக்கு வலது புறமாய் இருக்கின்றாளே! இவல் நேற்று மோர் கடைந்து வெண்ணெய் எடுத்தாளாம். எடுத்து உறியில் பானைகளில் இட்டு, கட்டி வைத்து, காலையில் கண்டால் காணவில்லையாம்..இது என்னடி..? ஏதேனும் மந்திர மாயமா இல்லை இந்திர ஜாலமா..?"

"நீ இன்னும் விஷயம் அறியாதவளாக இருக்கிறாயே..! ஈதெல்லாம் அந்த கண்ணனின் விளையாட்டுகள் தான்..!"

"யார்..? இன்று நீராட்டு வைபவம் நடக்கும் நந்தகோபனையா சொல்கிறாய்..? அந்த சிறு பிள்ளையையா?"

"அவன் சிறு பிள்ளை இல்லையடி! மாயப் போக்கிரி!





























படம் உதவி நன்றி ::http://www.astrologyforu.com/img/festivals/lord-krishna.jpg

இருநிலையும் ஒருநிலை.

'ஹரிதாஸ்' ஸினிமா பார்ப்பதற்காக கமலாம்பாளுடன் ஸ்ரீமுருகா டாக்கீஸுக்கு குதிரை வண்டி கட்டி கொண்டு போன போது, வண்டியின் குலுக்கலில் மேலும் , கீழும் புரண்டு எழுந்ததும், பாகவதர் போல் சிகை வளர்த்து, சீஃப் துரையிடம் மண்டகப்படி வாங்கியதும், திருச்சி ஜங்ஷனுக்கு காந்தி வருகிறார் என்று ரெயில்வே ட்ராக்கைத் தாண்டி குதித்து தூரத்தில் ஒரு புள்ளியாய் கையசைத்துப் போனவரைப் பார்த்ததும், 'ஆடுவோமே பள்ளு பாடுவோமே' என்று துவக்கப் பள்ளியில் இருந்து கேட்ட பாடலுடன் கிடைத்த சுதந்திரமும்... பிறகு..பிறகு..

நாகேஸ்வரத்தில் இருந்து கடலூருக்கு மாற்றப்பட்டதும், லக்ஷ்மி பிறந்ததும், மிஸ்டர்.விநாயகமூர்த்தி பெண் பார்க்க வந்து தட்சணையாக பத்தாயிரம் கேட்டதும், கமலாக்குட்டி பிறந்ததும், மனைவி இறந்ததும், எமெர்ஜன்ஸியில் முட்டியிலேயே லத்தி அடி வாங்கியதும்... பிறகு... பிறகு...

நினைவுகள் வெகு வேகமாக காலியாகிக் கொண்டே வருகின்றன. பாத்திரத்தில் இருக்கும் ஜலம் ஆவியாகிக் கொண்டே போவது போல் எல்லாம் மறைந்து கொண்டே போகின்றன.

வலுவாக மீண்டும் மீண்டும் நினைவுகளை எழுப்ப முயற்சித்தேன்.

உறியடியில் தடி தவறாகப் பாய்ந்து, ஜன்னல் வழி பார்வையை வெளியே அனுப்பி இருந்த சீதாவின் மேல் விழுந்து, பின் திருக்கோயிலின் மண்டபத்தில் அவளை சந்தித்து, கண்ணீரைத் துடைத்து, கன்னத்தில் முத்தம் கொடுத்து, கைகளை கீழே கொண்டு சென்று....

"ஸ்ஸ்..ஆ" என்றேன்.

ஒரு இவள்..இவள்...மறந்து போய் கொண்டே இருக்கின்றது. வந்து விட்டது. மருத்துவச்சி. ஊசியைக் குத்தி விட்டு என் இடுப்பில் தடவுகிறாள். எனக்கு கூச்சமாகப் போய் விட்டது. கைகளை நீட்டி அரைத் துணியால் மூடப் பார்க்கிறேன். ஆஹா.. என் கைகள். தொங்கிப் போய் இருக்கின்றன. அசைக்கவே முடியவில்லை. விரல்கள் எல்லாம் சுருங்கிப் போய் இருக்கின்றன.

கால்களை நகர்த்தி ஒரு மாதிரி சரி செய்து கொள்ள முயல், அவள் என்னைப் பார்க்க, வெட்கம் என்னை அள்ளி துண்டு போட்டு தின்றது.

"துணியை இழுத்துப் போர்த்தி விட்டுப் போ.." என்று சொல்ல நினைத்து, வாய் திறந்து சொல்ல முயல, வார்த்தைகளே மறந்து போய், மொழியே தொலைந்து போய் வெறும் சங்கேத ஒலிகளாயக் குழறினேன்.

சிரித்து விட்டுப் போனாள்.

என் நிலைமையை சொல்லி விடுகிறேன்.

கை விரல்கள் எல்லாம் சுருங்கிப் போயிருக்கின்றன. வாயில் இருந்து எச்சில் வடிகின்றது. கண்களைக் கொஞ்சமாகத் தான் திறக்க முடிகின்றது. தலையில் சிகை பஞ்சு போல் ஆகி, ஃபேன் காற்றில் தடவுகின்றது. என்னை மெல்ல தூக்கிக் கொண்டு வந்து இங்கே படுக்க வைத்திருகிறார்கள்.

முகங்கள் எல்லாம் மறந்து போய், வார்த்தைகளும் காணாமல் போய், வாய் திறந்து திறந்து மூட ஒரு நீளக் கொட்டாவி...! ஒருக்களித்து ஒரு முறை படுத்துக் கொண்டேன்.

நினைவுகளும், வார்த்தைகளும் மெல்ல மெல்ல தொலைந்து கொண்டே போய் ஒரு மாதிரி ஃப்ரெஷ் நோட்டுப் புத்தகம் போல் மனம் ஆகிக் கொண்டே வருவதை உணர்ந்தேன். ஏதோ ஒன்று என்னில் இருந்து விடுபட்டு, என்னை நானே எட்டிப் பார்ப்பது போல் ஆகி, எனக்கு நானே தூரம் போய் என்னை விட்டுத் தொலைந்து போனேன்.

தூக்கம் தூக்கமாய் வருகின்றது.

"குழந்தை பேர் சொல்லுங்க..?" என்று கேட்டாள் ஒரு நர்ஸ் என் அம்மாவிடம்!

***
(
"ஆமா ! உங்களுக்கு எந்த ஊரு..?"

"தஞ்சாவூர்..!"

"தஞ்சாவூரா..? அந்த காவேரித் தண்ணியோட மகிமையே மகிமைங்க..!"

"சத்தியமான வார்த்தைங்க. எங்கப்பா தஞ்சாவூருக்கு மொதல்ல வரும் போது அவரால பேச முடியாது. நடக்க முடியாது. யாராவது தூக்கி நிக்க வெச்சா பொத்துனு கீழ விழுந்திடுவாரு. பேசவே முடியாது. ஆனா தொடர்ந்து நாலு மாசம் காவேரித் தண்ணி குடிச்சாரு பாருங்க, அப்புறம் கிடுகிடுன்னு ஓட ஆரம்பிச்சிட்டாரு. நடக்க ஆரம்பிச்சிட்டாரு.."

"ஆமா, உங்கப்பா அங்க எப்ப போனாரு..?"

"நாலு மாசக் குழந்தையா இருக்கும் போது...பேஏஏஏஏஏ"

கதைக்கு ஐடியா கொடுத்த மைலாப்பூர் எம்.எல்.ஏ. அண்ணன் எஸ்.வி.சேகர் அவர்களுக்கு நன்றிகளுடன்!)