Thursday, December 14, 2017

Accident.1985.Kannada.

He was a spoiled son. Motherless so that father's careless. And, because of his political career, the dad didn't focus on his son much. The son had a close friend whose mother was alone and had some suspicious life. One fateful night both of them went on dark road, crazily. First they attended a party in which liquor overflowed. They could not get a girl there. Increased frustration. He returned back to drop his friend in his house. He didn't go back. They travelled again. Under the darkness of late night, under the effect of drugs, under peace less mind, under the raging young blood, he drove his imported white Plymouth car under no control. Time flew. Suddenly, to avoid hitting the fire engine which was coming from opposite side, he steered the wheels near ninety degrees. The long car tires screeched on the platform and crushed nearly twenty people who was sleeping there. They were pulled down from their dreams into a dark red bloodshed. One survived from death and turned as the only eye witness.

No, this is not a news bit about some of contemporary happenings.

Welcome to the movie 'Accident', a 1985 Kannada film by Shankarnag.

With the help of a helpless inspector Ramesh Bhat, Shankarnag as a journalist tried to tear down the screens which were tied by the creepy politician Anantnag, to show the hidden truth behind them. During the election time, Anantnag smelled this accident case could become a big obstacle on his political path. Arundhatinag, the mother of the friend, who brought this case to his attention suggested to send the sons abroad to avoid any limelight on them. The head of police advised Ramesh to drop the case because of political pressure. Anantnag pushed a longtime servant in his house as a 'driver' on that night. Case closed.
Did Shankarnag satisy with this turn? What the only eye witness could do? Did the arrogant son live scot free? Watch this brilliant movie.
In this song free film, Ilaiyaraja shown his full calibre in the form of his forte, BGM. And, Shankarnag's direction skills and the characterisation shined in many scenes.

Even though they were close, the inspector signalled the doctor to avoid telling the complete details to the journalist.
For the journalist, everything is an 'explosive' news.
To avoid the question of 'why a journalist has a gun?', a scene arrived very earlier in a very un important scene.
Initially inspector mentioned about his two daughters and at the end in his house two daughters were shown.
.. and much more.

In my opinion, the prime of the movie is Anantnag. Here, we could see the ever charming Anantnag in a near villainic portrait. His mannerisms, powerful eyes, controlled emotional dialogue deliveries proved him.
One of the cult movies in Kannada, which can be suggested to the new comers to watch and get into the feel of old glorious days of KFI.

Thanks.

PS: The movie reminded me Sujatha's '24 ruubaay thiivu' in which a journalist was hunted by many elements of society because he had a diary which could shake their life to the core.

Tuesday, December 05, 2017

நீராம்பல் நெடுமலர்.27.

ருங்கால் வேங்கை உகு மலர்
பாறை புலிக் குருளை ஆக்கல்
போல்
இலையெலாம் பூத்த கொன்றை
இவள் மேல் பொன் குமிழ் சொட்ட
நான் அகற்றும் நாளே!

குன்றெரி குறும்பூ செம்மை போல்
கன்றோட்டிக் கட்டும் சிறுகை
விளி நீள்விரல்,
குறுகு மாலை பூசிய
விழுகதிர் எச்சம் எனப்படும்.

பொல்லா உடையவன்,
பசலை அறியாச் சிறுபெண்
ஈதென்று காட்டிய பெருமகள்
பெருவழி கடந்த பின் குழம்பிய  அவளை
உணரச் செய்தனன் அவனே.

கவனம் உடையேம் யாம்,
கதிரள்ளும் குருவி துரத்தி
பசுமை உண்ணும் பல விரட்டி
நிலமூரும் அரவகற்றிக் கொண்ட துணிபை
சோழன் பரிசில் மாயமாக்கும் வறுமை போல்
இல்லாதாக்கின அவன் கண்.

வளப்பமுடை காவிரி நீர் அள்ளி உமிழ்ந்து
ஆடுகையில் அறியார் காண்கை
நாணத்தை விட,
மயில் தோகை இலைகள் விரிந்த
பசுமைக் கீழ் கைப்பிடித்து
உறுதிகண்ட போதடைந்த நாணம்
குறைந்தன்று.

குழல் மேலிட்ட குறும்பூக்கள் மலர்ந்து வாடி விழும் மாலை நேரத்தில், தூரத்தில் கேட்கின்ற ஒற்றைக் குதிரைக்காலடி, தலைவர் வந்து கொண்டிருக்கிறார் என்பதைச் சொல்கின்றது.

தேன்பூசிய கூர் அம்புகள் கொண்டு பேசும் இப்பெண் விழிகள் துளைத்திடும் இரு மார்புகள், பின் பெறற்கரிய பகைவர்களின் புது வேல்களையும் தாங்கி வளைக்கும் திண்மை உடைத்து.

வெள் அருவி வீழ் பாறையடியில், தூறல்கள் மட்டும் அணிந்த அவருடைக் கரிய உடலை என் கண்கள் வேறுபட்டு அறிய ஒண்ணாது, விரல்களின் துணையை நாடின.

பூத்தற்கரிய குறிஞ்சி போன்ற இவள் சொற்கள், கேட்கப்படினும் உண்ணத்தக்கதாய் இருப்பதை, கருங்குயில் மட்டும் கண்டு கொண்டிருந்த அடர்வனத்து புங்கை மரத்தடி வெளிப்படுமுன் உண்டறிந்தேன்.


Wednesday, November 29, 2017

Movies. Some Thoughts.

Today I watched two movies and my small thoughts.

a. 'Anand' of ShivRajKumar and Sudharani - 1986.
Both of them were introdcued in this film. A happy going college movie with some family elements. To be honest I felt, comparing with his later movies (like the cult one 'Om'), Shiv struggled little bit in emotinal delivery in this one. Ofcourse first movie. It is difficult to accept his current matured face against the chocolate boy of this movie. Time flies.
And, surprisingly Sudharani's acting was not like a debutant and ofcourse, she was fabulously beautiful. ;)
I added two songs in my playlist from this Shankar-Ganesh musical hit, 'Neela megha gaali' and 'Mogavu chenna'. Thanks.

b. 'Geetha' of ShankarNag and Padmavathu Rao - 1981.
I came to know about this movie nearly 11 years back, when I arrived to Bangalore very first time. The FMs played the classic melody 'Jotheyali' from this movie almost daily. The song attracted me not only because of its sweet tune but it was already familiar by used in a Tamil song 'Vizhiyile Mani Vizhiyile'. (Much later Balki used as 'Jaane Do Na'.) Then onwards, I tried to watch the movie to know whether the movie has carried the same calibre of the song. After watched today, I happily accepted that the song and movie was 'made for each other'.

After watching 'CBI Shankar' and 'Janma Janmada Anubandha', I admired ShankarNag's brilliance in acting and film making. In Geetha, he acted as a lover, singer and his acting was magnetized. But, the prime character was of heroin's. Her act from a free bird to a diseased one was simply, wonderful.

This tear-jerking movie brought out the thoughts of two of the similar tragic end movies. 'Geetanjali' of Telugu and 'Punnagai Mannan' of Tamil. Not surprise, all these three movies were musical hits and scored by Maestro Ilaiyaraja. And nothing to say about his BGM, which highly boosted the emotions delivered in the scenes.
I already had 'Jotheyali' and 'Kelade nimageega' in my playlist from 'Geetha', I added 'Yenu Kelu' as a new entry.
Thanks.

Both of the movies show the three decades older Bangalore. Yes, the peaceful, greenery and cool city. Gone are the days.  

Thursday, November 23, 2017

நீலாம்பல் நெடுமலர்.26.

 ப்ரியவதனி! ப்ரேமஸ்வரூபிணி! வித்யரூபிணி! பத்மவாஹினி! நித்யமோஹினி! காமதேஹினி! நிருத்யநாடஹி!

தேவி, தளிர்மை நிறைந்து ததும்பும் இரு விழிகள் உனதல்லவா? கடலாழத்தில் மூழ்கிக் கிடக்கும் இரு சிப்பிகள்; அவை தம்முள் உருண்டு விளையாடும் கருமுத்துக்கள். மையெழுதாப் பொய்யெழுதா மெய்க்கருமை விளிம்புகள்; வெண் வானில் விளைந்த முழுக்கரு நிலவுக் குட்டிகள்; அவை, கற்களைக் கண்டு கற்கண்டாக்கின; அவை பெரும் தேங்கற்கண்டு தேன் கற்கண்டாக்கின; மதுவூட்டும், மகிழ்வூட்டும், சினம் காட்டும், சிலிர்ப்பாக்கும். தினம் காணும் எனினும் திகைப்பூட்டும். குளிரூட்டும், களிகூட்டும், அணியாகும், அளியாற்றும்.  அவ்வாற்றில் எனை முழுக்காட்டி முக்தி கொளச் செய்யாது, இம்முழுப்பிறவியும் கழிதல் உந்தி வந்த முந்தி செய்த முன்வினைப் பயனா?

மொழியெழும் தேன்குகை; சொல் விழிக்கும் சூரியமனை; ஒலி குழைந்தொழுகும் ஓர ஈரங்கள்; பசுங்கிளியலகுச் செம்மை; பைந்தமிழ் நுரைத்த கள்ளினிமை; தின்னத் தின்னத் தீரா திகட்டல்; திளைக்கத் திளைக்க முழுதாய்ப் புகட்டல்;  புன்னகைப் புறப்பாடு; புதுநகைப் புனலாட்டு; இளந்தளிர் ஈரிலைகள்; மணங்கொண்ட மாவிலைகள்;  மந்தார மண மயக்கம்; மதுவூறும் மலரிதழ்கள். தேவி, நீ வாய் திறந்து சொல்லும் சொற்களைக் காற்றில் எங்கோ யாரோ சேகரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை அறிவாயா? கண்ணாடிப் பீங்கான் குடுவைக்குள் இட்டு நிரப்பி, இரவின் பின் பாரத்தில் நோக்க, பின்னொளிர் மின்மினிக்கள் போல் அவை தண்ணொளி கொண்டு சுழல்வதை, ஒளித்துளிகள் போல் அவை ஒசிவதைக் கண்டு கண்டு துயர் துடைத்துக் கொள்வதை, இப்போது தானே நீ அறிகிறாய்?

வண்டமர் மலர்க்குவை; வற்றாத அமிழ்துக்குலை; வளைந்தாடும் வனமுல்லைக் கொத்து; வெயிலறியா முகட்டுக் குன்றுகள்; குயிலறியாக் குரல் குழைவுகள்; தளும்பும்; தருக்கும்; தழையும்; தகையும்; நிறைந்தெழும்; நின்றமையும். தேவி, உன்னிலூறும் பெருங்கருணையும் பேரன்பும் இரு பொற்கோபுரங்களாய் எழுந்தனவா?

செழும் எழில் நிறைந்த திருப்பாதங்கள். முளைத்தெழுந்த ஈரைந்து விரல் கணுக்கள். கணு சூடிய பொன் மலர்களென மணிகள். அம்மணிகள் சப்திக்கக் காலடி மேல் காலடி வைத்து நீ வந்து நின்று என் குறைவுளம் நிறைவுளதாக்கத் திருவுளம் கொள மாட்டாயா? செம்மாந்த உள்ளங்கால்கள்; மண் காணா குளிர்மை உள்ளார்ந்தவை;பூத்த செந்தாமரை ஈரிதழ்கள்; அவை ஓரடி மண் வைத்து, வேறடி விண் வைத்து, ஈற்றடி மாபலி சிரம் வைத்த மோகனபாலனின் உளம் கொண்ட பொன்மகளின் செம்மை அல்லவா?

பார்வையைப் பற்றிக் கொள்க என்றளிக்கிறாய்; சொற்களைச் சேர்த்துக் கொண்டுய்க என்று தருகிறாய்; இழுத்தணைத்துச் சேர்த்து பசி தணிக என்றமுதூட்டுகிறாய்; தேவி, உன் மேலான செல்வங்களைக் கொண்டு வந்து இருளிலிருந்து எனைக் காத்த பின் உனக்கென்று கொடுக்க ஒன்றுளது என்னிடம்; உன் இரு தாள்களை முடி சூடி, அறிமொழியில் உனைச் சொல்லல்.

Tuesday, November 07, 2017

நீலாம்பல் நெடுமலர்.25.


பொற்றனல். பைங்கிளிக்கூட்டம். வெண்முகில் சாரம். பூந்துகில் மடிப்பு. பண்மொழிப் பாவை.

தீச்சரம் தீய்க்கும் படுக்கைப் போர்வையின் பேச்சரவம் கேட்டிலையோ, நீ? மென்விரல் பிடித்திழுத்தணைத்திதழீரம் பரிமாறிக் கொள்ளும் இரவுப் போது இப்போது போதுமா? தேங்கும் நதி அணைக்கட்டில், ஏங்கும் உயிர் காக்கும் வந்தணைக்கட்டில்.

மெளனம் ஒரு விழி. மதுரம் மறு விழி. செந்தாமரைச் சேற்றிலூறி எழும் பொன் மாலையில், வெண்ணிலா வானிலேகும் முன்னிரவில், தென்றல் வழிகளில் குளிர்ப்பதியன் இடும் நேரங்களில், ராகமெழுப்பிக்குழலீனும் மோகக்கடலில் நீந்தும் சிறுமீன் நான்.

சிற்றவை நுழைந்த சிற்றெறும்பைப் போல் திகைத்து நின்றேன் உன் முகம் தெரியாமல் தென்படுகையில். செழுந்தீ எழுப்பி ஆகுதியாகும் குருதிக் குடுவையாய்க் குலுங்கல் இவ்வுடல் கொளும் அதிர்வு.

நேற்றைய நாள் ஒரு சொல்லில் முடிந்தது. நேற்றைய இரவு இன்னும் குளிர்மையாய் நீண்டு கொண்டே இருக்கின்றது.

பூப்பறிக்கும் குளிர் விரல்கள் கோதுதல் போல் இலை பரப்பி இதழ் பிரித்து மகரந்த மொட்டுகளை மெல்ல மலரள்ளும் பின் மணம் நிறைக்கும்.

இரு தாளொற்றி இரு கைப்பற்றி மற்றுமிரு விழிகள் கண்டு மாற்றுரு கொண்டு வாழ்நாளெல்லாம் வனைந்திருக்க.