Thursday, August 14, 2008

மணி விழா +2.



பாரத தேசத்திற்கு இனிய சுதந்திர நன்னாள் வாழ்த்துக்கள்.

இந்நன்னாளில் என்ன செய்யலாம்?

சில உறுதிமொழிகள் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

அ. முதலில் ப்ளாஸ்டிக் விவகாரம். குப்பைகளில் மிக அதிகமாக இடம் பிடிக்கின்ற வஸ்து ப்ளாஸ்டிக். இதன் உபயோகிப்பை எப்படி குறைக்கலாம்? ஒவ்வொரு முறை கடைகளில் பொருட்கள் வாங்கும் போதும் வாங்குகின்ற ப்ளாஸ்டிக் பைகள் வாங்குகிறோம். அதற்குப் பதிலாக ஒரு முறை வாங்கிய ப்ளாஸ்டிக் பையையே மறுபடியும், மறுபடியும் உபயோகப்படுத்தினால் என்ன? மறு உபயோகப்படுத்துவோம்.

அதிகமாக அதிகமாக வீட்டிலும் குப்பை. நாட்டிலும் குப்பை. சுற்றுப்புறத்திற்கும் சீர்கேடு.

ஆ. பீடி, சிகரெட் உபயோகம். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைக்க முயல்வோம். ஒரு நாளில் 20 முறை குடிக்கிறோம் எனில் அதை 10 முறை என்று குறைக்க முயற்சி செய்வோம். புகை பிடிக்க வேண்டும் என்ற உணர்வு தோன்றும் போது அதை நிறுத்தி, 'அடுத்த முறை புகைக்கும் உணர்வு தோன்றுகையில் பிடிக்கிறேன்' என்று தள்ளிப் போடுவோம்.

என்ன பயன்? உடல்நலம் கெட்டுப் போவது கொஞ்சம் தள்ளிப் போகும். பாக்கெட்டில் இருந்து பைசா குறைவது கொஞ்சம் தள்ளிப் போகும். காற்று மாசுபடுவது கொஞ்சம் குறையும்.

இ. சாராயம் குடித்தல். இதற்கு பல காரணங்கள் இருக்கின்றன. இப்பழக்கத்தை விடுவதும் தொடர்வதும் அவரவர் முடிவு! ஆனால் நாம் கவலைப்படுவது குடித்த பின் பாட்டிலகளை என்ன செய்கிறோம் என்பதே! அப்படியே குடித்த இடத்திலேயே போட்டு விட்டு வருவது இடத்திற்கும் குப்பை; நம் பைசாவுக்கும் இழப்பு. பின்னே, நாம் பாட்டிலுக்கும் சேர்த்து தானே பைசா கொடுக்கிறோம். எனவே குடித்து முடித்த பின் பாட்டில்களை பத்திரமாக வீட்டிற்கு கொண்டு வருவோம். பாட்டில் பொறுக்கும் பாரதச் சிறார்கள் வருகையில் அவர்களுக்கு கொடுத்தால் இரண்டு இட்லிக்கு ஆகும். எடைக்கு போட்டால் கஷ்ட காலங்களில் சிறு துரும்பாய் உதவும்.



ஈ. தெருவில் துப்புதல். மிக மிக அவசரத்தை தவிர நாம் தெருவில் பலர் பார்க்க சிறுநீரோ, மலமோ கழிப்போமா? மாட்டோல் அல்லவா? எச்சில் துப்புதலும் அத்தகைய ஒரு செயல் தானே? அதை மட்டும் ஏன் செய்கிறோம். அதையும் நிறுத்துவோமா? தாய்நாடு என்கிறோம். ஆனால் அதன் முகத்திலேயே துப்புதல் என்ன நியாயம்? மிகக் குழந்தையாய் இருக்கையில் தாயின் மீதே சிறுநீர் அடித்திருப்போம். அவர் நமது கழிவுகளை சுத்தம் செய்திருப்பார். ஆனால் தாயின் மேல் 'த்தூ..."என்று எச்சில் துப்பி இருப்போமா?

உ. சிக்கனம். வீட்டை விட்டு கிளம்பும் போது ஜன்னல்கள், பின் கதவு எல்லாம் சாத்தியாகி விட்டதா என்று செக் செய்யும் போது, அப்படியே எல்லா ஸ்விட்சுகளும் அணைக்கப்பட்டு விட்டதா, கேஸ் இறுக்க மூடப்பட்டு விட்டதா வாட்டர் டேப்புகள் மூடப்பட்டு விட்டதா என்று தவறாமல் உறுதிப்படுத்திக் கொள்வோம். குறிப்பாக மின்சாரம் இல்லாமல் போன பின்பும், பைப்பில் தண்ணீர் வராமல் இருக்கும் போதும் வெளியே கிளம்ப நேரிட்டால் மறக்காமல் இந்த சோதனைகளை செய்து விட்டே கிளம்புவோம்.

என்ன பலன்?

நாட்டிற்கு எரிபொருள் கொஞ்சூண்டு மிச்சம். நமக்கு கரண்டு பில், வாட்டர் பில் தக்குணூண்டு மிச்சம்.



ஊ. கணிணி முன் அமர்ந்து வேலை செய்பவராயின் சீட்டை விட்டு வெளியே போகும் போது, மானிட்டரை அணைத்து விட்டு செல்வோம். பலமுறை பட்டன் அழுத்தப்படுவதால் அது பயனற்றுப் போகும் வாய்ப்பு இருக்கின்றது என்பவர்களுக்கு, பட்டன் போனால் பட்டன் வரும்; பவர் போனால் பவர் அது திரும்பி வருமா?

எ. முடிந்த அளவிற்கு நம்மிடம் இருக்கும் பொருட்களை ரீ-யூஸ் செய்யும் வழிகளை சிந்திப்போம். பனியன் - > பழசாகி, கரித்துணி -> அழுக்காகி சைக்கிள் துடைப்பான் -> இன்னும் அழுக்காகி -> ஒட்டடைக் கம்பு நுனி. ஒரு பேப்பரின் எல்லா பக்கங்களையும் எழுதி தீர்க்கப் பார்ப்போம். வீட்டில் சும்மா இருக்கையில் எதையாவது கிறுக்க வேண்டும் போல் இருந்தால், சிலேட்டு, பல்ப்பம் பயன்படுத்தலாமே! (சிரிக்காதீர்கள்! முயலலாம், தவறில்லை.) நீங்கள் இன்னும் யோசித்தால் இது போல் உபயோகமான பல ஐடியாக்கள் கிடைக்கும்.

ஏ. சுதந்திரத் திருநாளில் மிக அவசியமாக ஒன்று செய்வோம். நம்மால் முடிந்த அளவிற்கு ஒரு சின்ன செடி நடலாம். மரமோ, செடியோ, கொடியோ, பயறோ எதாவது ஒன்று! அழுகிப் போன தக்காளியைப் பிழிந்து போட்டு, நான்கு நாட்கள் தண்ணீர் ஊற்றினால் தக்காளிச் செடி நமக்கு! கம்பு, அவரை விதை, கத்திரிக்காய் விதை, பூசணி விதை, பூச்செடிகள்... ஏதாவது வைப்போம். சுற்றுப்புறச் சீர்கேட்டிற்கு நம்மால் முடிந்த நல்லது இது தான். நமக்கும் கடைகளில் வாங்காமல் கையிலேயே கறிகாய்கள் இருப்பது போல் ஆச்சு.

ஐ. காலையில் கொஞ்ச நேரம், ஒரு ஐந்து நிமிஷம் சுதந்திரம் வாங்கிக் கொடுத்த பெரியவர்களை (நீங்கள் யாரை நினைத்துக் கொண்டாலும் சரி! காந்தியோ, பகத் சிங்கோ, அம்பேத்கரோ!) நினைத்துப் பார்ப்போம். இவர்கள் அளவிற்கு நம்மால் செய்ய முடியா விட்டாலும், நம்மால் செய்ய முடிந்த சின்னச் சின்ன விஷயங்களில் அப்பெரியவர்கள் காட்டிய ஆழ்ந்த உழைப்பை கொண்டு வர முடிந்தால் போதும். பிறகு தொலைக்காட்சியில் தொலைந்து போகலாம்.

தெருவில் போடப்பட்டு இருக்கும் சாகக் கிடக்கும் பீடித்துண்டை செருப்புக் கால்களால் மிதித்துக் கொல்லலாம். பின்னால் வெறுங்கால்கள் வரலாம். அது உங்கள் மகனுடையதாகவும் இருக்கலாம். வருடத்திற்கு நான்கு முறைகள் முடியாவிட்டால் குறைந்தது இரு முறையாவது இரத்த தானம் செய்யலாம். அது உங்கள் நாட்டின் சகோதரனுக்காக இருக்கலாம்.

நீங்களும் இது போல் சிந்தித்தால் நிறைய தோன்றும். பத்தில் இரண்டாவது செய்தால், நாட்டிற்கு நான் இது செய்தேன் என்று சர்ச்சிலுக்கு தைரியமாக ஈ-மெயில் அனுப்பலாம்.



இனிய நீர்ப் பெருக்கினை! இன்கனி வளத்தினை!
தனிநறு மலயத் தண்காற் சிறப்பினை
பைந்நிறப் பழனம் பரவிய வடிவினை (வந்தே)

வெண்ணிலாக் கதிர் மகிழ் விரித்தாடும் இரவினை!
மலர்மணிப் பூத்திகழ் மரன்பல செறிந்தனை!
குறுநகை யின்சொலார் குலவிய மாண்பினை!
நல்குவை இன்பம், வரம்பல நல்குவை! (வந்தே)

முப்பது கோடி வாய் (நின்னிசை) முழங்கவும்
அறுபதுகோடி தோ ளுயர்ந்துனக் காற்றவும்
திறனிலாள் என்றுனை யாவனே செப்புவன்?
அறுந்திற லுடையாய்! அருளினைப் போற்றி!
பெருந்தலர் படைப்புறத் தொழித்திடும் பொற்பினை! (வந்தே)

நீயே வித்தை நீயே தருமம்!
நீயே இதயம் நீயே மருமம்
உடலகத் திருக்கும் உயிருமன் நீயே (வந்தே)

தடந்தோ ளகலாச் சக்திநீ அம்மே!
சித்தம் நீங்காதுறு பக்தியும் நீயே!
ஆலயந் தோறும் அணிபெற விளங்கும்
தெய்விக வடிவமும் தேவியிங் குனதே (வந்தே)

ஒருபது படைகொளும் உமையவள் நீயே!
கமலமெல் லிதழ்களிற் களித்திடுங் கமலை நீ!
வித்தை நன் கருளும் வெண்மலர்த் தேவிநீ! (வந்தே)

போற்றி வான்செல்வி! புரையிலை நிகரிலை!
இனிய நீர்ப் பெருக்கினை! இன்கனி வளத்தினை!
சாமள நிறத்தினை சரளமாத் தகையினை!
இனியபுன் முறுவலாய்! இலங்குநல் லணியினை
தரித் தெமைக் காப்பாய், தாயே; போற்றி (வந்தே)

(பங்கிம் சந்திர சட்டோபாத்தியாயரின் வந்தே மாதரத்தின் மொழிபெயர்ப்பு - மகாகவி பாரதி)

வாழிய செந்தமிழ்

வாழிய செந்தமிழ்! வாழ்கநற் றமிழர்!
வாழிய பாரத மணித்திரு நாடு!
இன்றெமை வருத்தும் இன்னல்கள் மாய்க!
நன்மைவந் தெய்துக! தீதெலாம் நலிக!

அறம்வளர்ந் திடுக! மறம்மடி வுறுக!
ஆரிய நாட்டினர் ஆண்மையோ டியற்றும்
சீரிய முயற்சிகள் சிறந்துமிக் கோங்குக!
நந்தே யத்தினர் நாடொறும் உயர்க!
வந்தே மாதரம்! வந்தேமாதரம்!

- மகாகவி பாரதி


Get Your Own Hindi Songs Player at Music Plugin

Tuesday, August 12, 2008

ஈரோடு நூல் அழகம்.

சேதன் பகத்தின் 5PS படித்து அசந்து, One night @ the call centre மற்றும் The 3 mistakes of my life வாங்கினேன். One Night... ஓரிரவில் கொஞ்சம் தான் படித்தேன். அதற்கு மேல் படிக்கவில்லை. ஆனால் 3 Mistakes ஒரே சிட்டிங்கில் படிக்கவில்லை என்றாலும், இரண்டு சிட்டிங்கில் முடித்தேன். அருமையாக இருந்தது. கதையோட்டம் தெளிவாக ஓடிக் கொண்டே இருந்தது. க்ளைமாக்ஸ் அபாரம். கொஞ்சம் Controversial இஷ்யூவாக எடுத்து பக்காவாக பேக் செய்து கொடுத்துள்ளார். அடுத்த நாவலை ஆர்வமாக எதிர்பார்க்கிறேன். அதற்கு முன் முதல் இரு நாவல்களையும் இந்தி படமாக எடுக்கிறார்களாம். முறையே அமீர், சல்மான் என்ற கான்களை வைத்து..! பயமாய் இருக்கிறது.

சென்ற வெள்ளி சென்னை எக்ஸ்ப்ரஸில் ஊருக்குச் சென்றேன். செல்லும் வழியெங்கும் வித,விதமாக படுத்து புரண்டு 3 Mistakes படித்து முடித்தேன். அவ்வப்போது எலி கம்பார்ட்மெண்டுகளுக்கு இடையே ஓடிக் கொண்டிருந்தது அவ்வப்போது டிஸ்டர்ப் செய்த்தது. அது ஒரே எலி தானா? வெவ்வேறு எலிகளா? அவை என்ன நினைத்துக் கொண்டிருக்கும்? அவை பயணம் செய்யும் ரயில் ஓடிக் கொண்டிருப்பதை அறியுமா? ஜன்னல் வழி பார்த்து மரங்கள், எலெக்ட்ரிக் போஸ்டுகள், நதிப்பலங்கள் பின்புறமாக 80 கி.மீ. வேகத்தில் பின்புறமாய் நழுவுவதை பார்த்து என்ன எண்ணும்? இச்சூழலில் இரண்டு எலிகள் என்ன பேசிக் கொள்ளும்?

ஒரு
கற்பனை
.அது கடைசியில்.

னிக்கிழமை மாலை முழுதும் ஈரோடு நூல் அழகத்தில் கழிந்தது. வழக்கம் போல் 3Kக்கு பக்கத்தில் (உஷ்... எங்க அம்மாகிட்ட சொல்லிடாதீங்க..!) புத்தகங்கள் வாங்கினேன். என்ன என்ன வாங்கினேன் என்று லிஸ்ட் போடலாம். ஆனால் எதற்கு ஒரே பதிவிலேயே அவ்வளவு பந்தா பண்ணிக் கொள்ள வேண்டும்? ஒவ்வொன்றாக படித்துப் படித்து ஒவ்வொரு போஸ்டிலும் சொல்லுகிறேனே!

டீயை சிப், சிப்பாக அருந்து என்கிறது ஜென் ப்ரின்ஸிபிள்!

புத்தகங்களை எக்கச்சக்கமான பாலிதீன் கவர்களில் திணித்து, கை விரல்களில் சிக்கிக் கொண்டு, களைத்து வெளியே போவதற்கு முன், சென்டர் ஸ்டேஜைப் பார்த்தால் அவ்வளவு கூட்டம். சிவகுமார் அன்று பேசுகிறார். தூரத்தில் கொஞ்சம் பெரிய புள்ளிகளாகத் தெரிந்தனர், ஸ்டேஜ் மக்கள்.

பள்ளி மாணவர்கள், மாணவியர் கூட்டம் சென்னையை விட நிறைய! கொஞ்சம் பெருமிதத்தால் நெஞ்சம் விம்மியது என்று சொன்னால் க்ளிஷே என்பீர்கள்.

வழமை போல் சமையல் மற்றும் சாமி புத்தகங்கள் அமோக விற்பனை என்று பட்டது. இப்போது கொஞ்சம் நானும் எலக்கியவாதி என்ற நினைப்பில் உயிர்மை, காலச்சுவடு போன்ற கூட்டம் மீக்குறை அவ்வளவாக கூட இல்லாத ஸ்டால்களுக்கு சென்று சில புத்தகங்களை எடுத்து, கிடைக்கவே கிடைக்காத தி.ஜா.வின் மோகமுள் கிடைக்குமா, நீ.ப.வின் பள்ளி கொண்டபுரம்..? என்று கேட்டேன். ஒரு மாதிரி பார்த்தார்கள்.

'சார்...(தம்பி போயிடுச்சு. இப்பெல்லாம் சார் தான்.. ;-( )நீங்க எந்த ஊரு?',

'ஏன்.. ஈரோட்டுக்காரன்னா இந்த புக்கெல்லாம் வாங்க மாட்டானா..?'

'அதுக்கில்ல.. நீங்க மீனாட்சில ட்ரை பண்ணிப் பாருங்க..'

உயிர்மையில் கேட்டால் 'காலச்சுவடுல பாருங்களேன்...'

அங்கே கேட்டால், 'உயிர்மையில கேட்டீங்களா..?'

விகடன் ஸ்டாலில் ஒரு குட்டிப் பையன் (6 வயது?) 'சிவாஜிராவ் முதல் சிவாஜி வரை'யை கவர் பிரித்து அப்பாவை நோக்கிச் சென்றான். ப்ராடிகியிலும் குழந்தைகள் கூட்டம் அப்பியது. மற்ற ஸ்டால்களிலும் நிறைய மக்கள். சென்னை மாடலில் தான் இருந்தது. எனக்கே ஆச்சரியம். இம்முறை விகடன், குமுதம் ஸ்டால்களில் நான் எதுவும் வாங்கவில்லை. கொஞ்சம் அடுத்த ஸ்டெப்புக்கு போய் இருக்கிறோமோ என்று அகங்காரம் வந்திருக்கிறது.

கிழக்கு வருவதற்குள் சளைத்து, பர்ஸ் இளைத்து விட்டதால் போய் பார்க்கவில்லை. உண்மையை சொன்னால் கிழக்கு என் கண்ணிற்கே தெரியவில்லை. நலம், ப்ராடிகி தெரிந்தது. சரி.. சென்னையில் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று விட்டேன்.

அம்மாவையும் அடுத்த வீட்டு காலேஜ் ஃபர்ஸ்ட் இயர் பெண்ணையும் கூட்டி வந்ததில் அவர்கள் கையிலும் கொஞ்சம் மூட்டையை கொடுத்ததில் மிகவும் டய்ர்டாகி போனார்கள். சிவகுமார் அவர்களின் பேச்சைக் கூட கேட்காமல் வெளியேறினோம்.

உளுந்தங்கஞ்சி குடிக்கலாம் என்று தள்ளுவண்டிகளில் ஒன்றுக்கு போனால், அங்கே கறுப்பு தேநீர் சட்டையில் ஒரு சிறு கூட்டம். பார்த்தால் பத்ரி அண்ட் கோ. கொஞ்சம் அவருடன் பேசினேன். மற்றவர்களை அறிமுகமித்தார். மருதன், கண்ணன் பேர் மட்டும் ஞாபகம் இருக்கின்றது. மற்றவர்கள்

ஸாரி.



வெல்லம் போட்ட உளுந்தங்கஞ்சி வாங்கி குடித்துக் கொண்டே இருந்தார் பத்ரி. பா.ரா.வும் வந்திருக்கிறார். அழகம் உள்ளே சென்றிருக்கிறார் என்றார். எனக்கு மீ களைப்பாக இருந்ததால், இன்னொரு நாள் பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்று அவர்களிடம் விடை பெற்று, வேறொரு த.வண்டியில் கம்பங்கூழ் ஒரு சொம்பு, மோர் ஒரு சொம்பு (ஒன்ஸ் மோர் ப்ளீஸ்!) குடித்து விட்டு வ.உ.சி. பூங்காவில் அமர்ந்தோம்.

வாங்கி வந்த புத்தகங்களை எல்லாம் அம்மா பார்த்து விட்டு, 'இந்த புக்கெல்லாம் உனக்கு எப்படிடா தெரியும்?' என்று கேட்டார்கள். உதா: ஆ.மாதவன் அவர்களின் கிருஷ்ணப் பருந்து. 'பலமுக மன்னன் ஜோ படித்த சிறுவன் நீ!' என்று பார்த்தார்கள்.

வீட்டிற்கு வந்து எல்லா நூல்களிலும் பெயர், தேதி, வாங்கிய இடம் எழுதும் போது, இன்றைய பர்ச்சேஸ் வாத்தியாருக்காக என்று தெரிந்தது.

வாத்தியாரின் என்னென்ன புக்ஸ்? ::

கணையாழி கடைசிப் பக்கங்கள்.

நானோ டெக்னாலஜி.

பதவிக்காக.

நிலா நிழல்.

பேசும் பொம்மைகள்.

ரத்தம் ஒரே நிறம்.

வண்ணத்துப்பூச்சி வேட்டை.

60 அமெரிக்க நாட்கள்.

ஹைக்கூ ஒரு புதிய அறிமுகம்.

விஞ்ஞான சிறுகதைகள் தொகுப்பு.

ன்பான பெரியோர்களே... பாசமான தாய்மார்களே... கண்ணுங்களே.. தமிழ் வாழ்க... கலை வாழ்க, வந்தாரை வாழ வைக்கின்ற பவானி நகரில் சொக்காரம்மன் நகர், செங்காட்டில் இருக்கின்ற ஜனங்களே... வார்டு மெம்ப திரு... இடம் கொடுத்து உதவிய திருமதி.... எல்லார்ர்க்கும் வணக்கம். தொடர்ச்சியாக சைக்கிள் ஓட்டும் அண்ணன் ... அவர்களின் கடும் உழைப்பையும், கஷ்டப்படற வயிற்றையும் பார்த்து இரக்கப்பட்டு காசு குடுங்கம்மா...

கண்ணுங்களா...

வரும் போது சும்மா வராதீங்க. அம்மாகிட்ட ஆயிரம், ரெண்டாயிரம் வாங்கிட்டு வாங்க. உங்களுக்கு புடிச்ச பாட்டு போடறேன். டான்ஸ் ஆடறேன். சுப்ரமணி பாட்டை போடுரா...

'அப்படி போடு.. போடு.. அழுத்திப் போடு கையால....'

ஜன்னல் வழியாக கசிந்து வருகின்ற பாட்டும், விசில் சத்தங்களும், கை தட்டல் ஓசைகளும் என்னை சூழ்ந்து செவி வழி இறங்குகையில், கண்கள் வழி ஜெயமோகனின் 'நவீன தமிழிலக்கிய அறிமுகம்' படித்தேன்.

சென்னைக்கு போய் எந்த நதி என்றே தெரியாமல், மெட்ரோ வாட்டரும், மினரல் பாக்கெட் வாட்டரும் குடித்திருக்கிறேன். பெங்களூரில் சுத்த ரேஷியோ கொஞ்சம் கூடுதலான காவிரி நீர் குடித்திருக்கிறேன். இப்போது மலை நாட்டில் கொஞ்சம் மணக்கின்ற நீர்! ஆனால் பவானிக்கு வந்து அது காவிரியோ, பவானியோ குடித்து போனால் தான் சுளுவாக எளிதாக போகிறது. என்ன காரணம்? சொந்த ஊரின் சூழ்நிலையா?

ரண்டு நாட்களாக பூச்சி காட்டிக் கொண்டிருந்த கருமேகங்களும், லேசாக வலுத்த காற்றும் ஞாயிறு இரவு புது பஸ் ஸ்டேண்டில் கிளம்பும் போது பெய்யத் தொடங்கி, ஈரோடு ஸ்டேஷனை அடைந்து பஸ்ஸில் இருந்து இறங்கும் வரை கொட்டித் தள்ளியது. காற்றில் சிலுசிலு...!

கவர்ன்மெண்ட் பஸ் அல்லவா.. ஓரங்களில் பட்டு ஜரிகை போல் மழை பெய்ய, இருவருக்குள்

'யோவ்! ஏன்யா ஓரமா தள்ற..? மழ வருது தெரியுதில்ல?'

'அதுக்காக இவ்வளவு நெருக்கமா ஒக்காந்தா நான் எப்படி வர்றது?'

'அப்ப எந்திரிச்சு போய்யா..?'

'நான் எதுக்கு போகணும். டிக்கெட் எடுத்திருக்கேன்.'

சேலம் பை பாஸில் ஆரம்பித்து, கிட்டத்தட்ட ஈரோடு பஸ் ஸ்டேண்ட் வரும் வரை இவர்களின் வாய்ச்சண்டை இருந்ததே... அருமையாக பொழுது போனது.

நமக்கு சும்மாவே இருக்க முடியாதே..! ஏதாவது ப்ரச்னையை கிளப்பி விட்டு பேசிக் கொண்டே வர வேண்டியது. ஆக்ஷன் எடுப்பதே கிடையாது. இந்த பழக்கம் தான் எந்த பிரச்னைக்கும் தொடர் பேச்சு வார்த்தையில் இறங்கி, ஜவ்வாக்குகிறோம்.

நூல் அழகத்தின் கடைசி நாளில் மழை பெய்ததை எப்படி சமாளித்திருப்பார்கள் என்று தோன்றியது.

21:45க்கு வர வேண்டிய ட்ரிவேண்ட்ரம் எக்ஸ்ப்ரஸ் ரொம்ப லேட்டாகி,

யாத்ரியோன் க்ருபா ஜான்ந்தீஜியே, காடி நம்பர் 2695 சென்னை சென்ட்ரல் ஷே பாலக்காட், எர்ணாகுளம், கோட்டயம் மார்க் ஸே ட்ரீவேண்ட்ரம் தக் ஜானேவாலி சூப்பர் ஃபாஸ்ட் எக்ஸ்ப்ரஸ் தோடி ஸி தேர் மே(ன்) ப்ளாட்ஃபார்ம் நம்பர் தோ பர் ஆயகி..!

என்று சொல்லும் போது மணி பத்தை நெருங்கி விட்டிருந்தது. அதற்குள்,

நனைந்த ஸ்டேஷன் சீட்டில்
அமர்ந்திருக்கும்
மழையும் குளிரும்!

என்ற ஹைக்கூ(?) தோன்ற குறித்துக் கொண்டேன்.

மிடில் பர்த்தில் படுத்துக் கொள்ளும் போது எதிர் வரிசையில்,

இளம் பையன்

மத்யமர்

பாட்டி

என்று இருந்தார்கள். இந்த இளன் எப்படிப்பட்ட கால மாற்றத்தில் இந்த மத்யமர் ஆவான் என்று எண்ணிப் பார்க்கும் போது, இருவருக்கும் இடையில் ஆறு வித்தியாசங்களுக்கும் மேல் கண்டு கொள்ள முடிந்தது.

பாட்டிக்கு பதில் ஒரு பாட்டர் இருந்தால் தலைமுறை இடைவெளி ஒரு பர்த்(Birth..?) தான் என்று கவிதை சொல்லி இருக்கலாம். அந்த பாட்டிக்கு வாய்த்த பாட்டர் எனது வரிசையில் லோயர் பர்த்தில் இருந்தார்.

***

எலி உரையாடல்.

எலி 1: கீச்.. கீச்... கீச்...

எலி 2: கீச்... கீச்...

எலி 1: கீச்.. கீச்... கீச்...

எலி 2: கீச்.. கீச்... கீச்...கீச்.. கீச்... கீச்...

எலி 1: கீச்.. கீச்... கீச்...

எலி 2: கீச்... கீச்...

எலி 1: கீச்.. கீச்... கீச்...

எலி 2: கீச்... கீச்...

எலி 1: கீச்.. கீச்... கீச்...

எலி 2: கீச்... கீச்...

எலி 1: கீச்.. கீச்... கீச்...கீச்...

எலி 2: கீச்... கீச்...

எலி 1: அக்காங்பா.. நீ சொன்னது சர்தாம்பா. நம்மலயே வாச் பண்ணிகினு வந்தான்.

எலி 2: இப்ப தூங்கிட்டானா?

எலி 1: தூங்கிட்டான் போல கீது. அதான் நான் நம்ம பாஷயில பேசரன்.

எலி 2: ச்ச..! இவனுங்களோட ஒரே பேஜாரா போச்சு! அவன் இட்டந்த பையில எதுனா துங்கறதுக்கு இருக்க பாக்கணும் வா. முறுக்கு, சிப்ஸு, இப்டி எதுனா!

எலி 1: ஜல்தியா வா! டி.டி.ஆர் வந்துட்டான்னா பய முய்ச்சிக்குவான்..! அப்பால நம்ம பாடு கஷ்டமாப் பூடும்.

Thursday, August 07, 2008

பாவ் குட்டியோடு ஒரு வஜனம்.

சிந்தாநதியின் பாவனா கவுஜ/வஜனப் போட்டிக்காக எழுதிய வஜனம் ::



"ஹாய் பாவ்.."

"ஹாய்டா..!"

"அதிகாலையில் இருந்து தண்ணீரில் நீ நிற்கலாமா? தண்ணிக்கே ஜல்பு பிடிச்சுற போகுது..!"

"ரொம்ப Ice வைக்காத..!"

"என்கிட்ட இருக்கறதே ரெண்டு Eyes தான்! அதை தான் உன் மேல ஆல்ரெடி வெச்சிட்டேனே..!"

"சரி..! நான் அதிகாலையில் இருந்து நிற்கிறேன்னு உனக்கு எப்படி தெரிந்தது..?"

"விடிகாலையில் வானம் நீல நிறமா இருந்தது. அது அப்படியே மெல்ல மெல்ல குளத்தில் படர்ந்தது. நீ வந்து நின்ற உடன் உன் ஆடையில் ஏறி.. இப்போது குளம் நீல நிறத்தை இழந்து விட்டது.. உன் உடைகள் மட்டுமே நீல நிறமாய்..!"

"ஸ்...!"

"அது மட்டுமா? உன் நீல வளையல்களைப் பார்த்து தான் கொஞ்சமாய் குழம்பி, கிறங்கி ஐன்ஸ்டீனும் வானம் வளைவானது என்று சொன்னார் போலும்!"

"அவரை ஏண்டா இங்க கொண்டு வர்ற? ப்ளூ கலர் ட்ரெஸ்ல ஏறுவதற்கு முன்னாடி என் ட்ரெஸ் என்ன வொய்ட் கலர்லயா இருந்தது?

"சந்தேகம் என்ன? தேவதைகள் எல்லாம் வெள்ளை நிற ஆடைகள் தானே அணிந்திருப்பர். சரி! அது என்ன கையில் ஐந்து தலை பாம்பு?"

"ம்..! உன்னைப் போன்ற ஜொள்ளர்கள் வந்தால் தீண்ட விட..!"

"ஓ..! அப்படி எனில் ஒரு கவிதை சொல்லி விட்டு ஓடி விடுகிறேன்.."

"சொல்லு! பார்க்கலாம்..!"

"சூரியனைச் சுற்றி வட்டமாய் புயல்கள் இருந்தால், அங்கே கரோனா!
நிலாவைச் சுற்றி கூட்டமாய் பயல்கள் இருந்தால், அங்கே பாவனா...!"

"வசந்த் இவிட வரணும்! ஞான் இறுக்கி அணைச்சு ஒரு உம்மா தரான்...!"

ல்லோரும் புகுந்து கலக்குங்க....! வாங்க...!

Wednesday, August 06, 2008

சாரு Sir-u...!

இன்று சாரு ஸ்பெஷல்.

1. சாரு Sir-uவின் சுனாமி பற்றிய ஒரு பதிவைப் பார்த்ததும் எனக்கும் சுனாமி பற்றிய ஞாபகங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டால் என்ன என்று தோன்றியது.

ராமாவரத்தில், எம்.ஜி.ஆர். அவர்களின் வீட்டுக்கு எதிர்ப்புறத்தில் உள்ள ஓர் அபார்ட்மெண்ட்டில் தங்கி இருந்தோம். நான், சண்முகம், சிவராஜ், பாலாஜி, ஆண்டனி, கீர்த்தி. சனிக்கிழமை இரவு வழக்கம் போல் நெடு நேரம் பேசி விட்டு தூங்க ஆயத்தப்படும் போது பார்த்தால், நள்ளிரவைத் தாண்டி முட்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்தன.

மென் குளிர், நிலா, நட்சத்திரங்கள் எல்லாம் பார்த்ததும் ஒரு கவிதை போல் லேசாக சில வார்த்தைகள் கிளர்ந்தெழ வைத்திருந்த 80 பக்க லார்ஜ் சைஸ் நோட்டில் கிறுக்கிக் கொண்டேன். அது கடைசியில்!

ஞாயிறு காலையில் எட்டு மணிக்கு மேலாக எழ முயற்சி செய்கையில், ஆண்டனி தான் சொன்னான்.

"டேய், பூமி அதிர்ச்சிடா..! நீ ஃபீல் பண்ணினியா..?"

எனக்கு ஒன்றும் அது போல் தோன்றவில்லை. ஏதேனும் தூக்கத்தில் புரண்டிருப்பேன் என்று சொல்லி விட்டேன். பெத்த பாடி.

பிறகு தான் சுனாமி, கடல் ஊருக்குள் புகுந்து விட்டது என்றெல்லாம் மக்கள் சொன்னார்கள்.

சுனாமி? புதிதாக இருந்தது.

அவசரமாக கீழே போய், ஆபீஸ் சீனியர்கள் தங்கியிருந்த வீட்டிற்கு சென்று பார்க்க, சன் டி.வி. நியூஸில், கோட் சூட் அணிந்த வாசிப்பாளர், "இந்தியா பாகிஸ்தான் எல்லையில் இராணுவ ... (காமிரா ஆடுகின்றது) சார்... செட் ஆடுது பாருங்க.. (காட்சி அதிர்கிறது)..கேமிரா ஆடுது சார்...(கோட், சூட், டை எல்லாம் எல்.ஜி. திரைக்கு 45 டிகிரி வாக்கில்..) என்னங்க நடக்குது... எர்த் க்வேக்கா...?"

"நீங்கள் பார்த்த இக்காட்சி நமது சன் டி.வி.யின் காலை 8 மணி செய்திகளுக்காக வீடியோ எடுக்கப்படும் போது அலுவலகத்தில் ஏற்பட்டது. இந்தோனேஷியாவில்..." அப்போதும் பட்டுப் புடவை, செயின், மல்லிகைப்பூ என்ற முதலிரவு அலங்காரத்தில் ஒரு பெண் செய்தி சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

நாங்கள் பெண்களாய் இல்லாத காரணத்தால், அவரது அலங்காரங்களில் கவனம் செலுத்தாமல், காத்திருக்கும் ஆண்களாய் இல்லாத காரணத்தால், அவரில் கவனம் செலுத்தாமல், ஆர்வமான இளைஞர்களாய் இருந்தமையால், திரையில் கீழே காபிக் கொட்டை சைஸில் ஓடிக் கொண்டிருந்த ஃப்ளாஷ் நியூஸில் கண்களைப் பதித்திருந்தோம்.

FLASH NEWS : இன்று அதிகாலை ஆறு மணி சுமாருக்கு இந்தோனேஷியாவில் கடல் கொந்தளிப்பால், வங்காள விரிகுடாவில் கடும் நில அதிர்ச்சி ஏற்பட்டது. அந்தமான், இலங்கை, இந்தியா, பர்மா, பங்களாதேஷ் கடற்கரைகள் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டுள்ளன.

வீடியோக்கள் காட்டப்பட்டன. கடல் பொங்கி ரிசார்ர்ட்டுகளில் புகுந்திருந்தது. மெரினாவில் மாருதி கார் முக்கால் செங்குத்தாக நின்று கொண்டிருந்தது. பீச் ரோடு வரை வாய்க்கால் போல் தேங்கி இருந்தது. திருச்செந்தூரில் கடல் உள்வாங்கி அசிங்கமாய் பச்சைப் பாறைகள் படிந்து தெரிந்தன. நாகையில் படகுகள் தெறித்திருந்தன. குமரியில் விவேகானந்தர் மண்டபம் முழுக்க நனைந்திருந்தது. இலங்கையில் தென்னைகள் மிதந்தன.

ஆச்சரியமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோமே ஒழிய, இதன் கடும் பயங்கரம் புரியவில்லை.

சுனாமி என்பதன் அர்த்தம் தெரியாததால், வதந்திகள் றெக்கை அல்ல, ராக்கெட் கட்டி பறந்தன.

"பீச் ரோட்ல ட்ராஃபிக் ஃபுல்லா ப்ளாக் பண்ணிட்டாங்களாம். நேப்பியர் ப்ரிட்ஜ்ல இருந்து லைட் ஹவுஸ் வரைக்கும் ப்ளாக். அப்படியே தூர்தர்ஷன் ரோட்ல திருப்பி விட்டுருக்காங்க.."

"பெசண்ட் நகர்ல கடல் ஒரு கி.மீ.க்கு உள்ள போயிருக்கு. எல்லாரும் ஜாலியா உள்ள போய்ட்டு வர்றாங்களாம். என்ன, கொஞ்சம் வழுக்கறதால பாத்து பாத்து போறாங்களாம்.."

"பொன்னியின் செல்வன்ல வர்ற மாதிரி நாகப்பட்டினத்துல தான் செம அட்டாக். பாதி ஊரை காலி பண்ணிடுச்சு..."

"திருச்செந்தூர்ல கடல் கோயிலை மட்டும் விட்டுட்டு, சுத்திட்டு போய் பஸ் ஸ்டேண்ட் வரைக்கும் வந்திருக்கு. ஒரு காலத்துல வருண பகவான் முருகன்கிட்ட சத்தியம் பண்ணி இருக்காராம், உங்க கோயிலை தொட மாட்டேன்னு.! அதான்...!"

"ஸ்ரீலங்கா மட்டும் இல்லைனா, அவ்வளவு தான் கன்யாகுமரி உட்பட சவுத் ஃபுல்லா க்ளோஸ் ஆகி இருக்கும்..."

"அந்தமான்ல தான் பயங்கரமான சேதமாம்..."

அரட்டை அரங்கம், டாப் டென்களின் கீழே நகர்ந்தபடி இருந்த நியூஸிலேயே எங்கள் கவனம் நிறைந்திருக்க, அவ்வப்போது அதை கலைத்தபடி ஃபோன் கால்கள் வீட்டிலிருந்து...!

"வீட்டிலேயே இருடா...! எங்கயும் போயிடாத..! எர்த் க்வேக் வரலாம்னு சொல்றாங்க..!"

"ம்மா..! நாங்க இருக்கறது ராமாபுரத்துல..! கடல் இங்க இருந்து மூணு கிலே மீட்டர் தள்ளி. சுனாமி எல்லாம் வராதுமா..!"

"எதுக்கும் ஜாக்கிரதையா இருங்க...!"

திடீரென்று ஒரு ஞானோதயம்.

ஊரில் இருக்கின்றவர்கள் தான் டி.வி.யில் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றார்கள் என்றால், நாமும் ஏன் அதையே செய்ய வேண்டும்? நடந்தது நமக்கு அருகில் தானே! நேரில் சென்று பார்த்தால் என்ன..?

அவசர அவசரமாக குளித்து விட்டு (மதியம் 12:30) நானும் கீர்த்தியும் கிளம்பினோம்.

M54 பிடித்து ஒரு ஸ்டாப்பிங்கில் (சைதைக்கு முன் ஸ்டாப். எட்டு மாதத்திற்குள் பேர் மறந்து விட்டதே!) இறங்கி, ரோட்டை க்ராஸ் செய்து, ரோட்டை க்ராஸ் செய்து, ரோட்டை க்ராஸ் செய்து, 23C பிடித்து பெசண்ட் நகர் சென்றோம்.

கல்லூரிக் காலத்தின் அந்திம செமஸ்டர்களில் கிண்டி கேம்பஸில் இருந்து நடந்தே பெசண்ட் நகர் பீச் போய் அரட்டை அடித்து விட்டு, ஆங்காங்கே கிடைத்ததை உண்டு விட்டு, மீண்டும் நடைபயணம் மேற்கொண்ட 'அந்த ஒரு கனாக் காலத்தில்' அலைகள் வந்து தீண்டும் இடத்தில் ஒரு மேடு போல் உருவாகி இருந்தது. அதில் அமரலாம்.

இப்போது அந்த மேட்டையே சுத்தமாக காணோம்.வழித்து எடுக்கப்பட்டு இருந்தது. ரோட்டில் இருந்து கடல் வரை சீரான மணல் தளமாக இருந்தது.

அது மட்டுமல்ல. கடல் பச்சையாக உள் வாங்கி இருந்தது.

மேட்டுப் பாறைகள் பாசி பூண்டிருந்தன. அழுக்காய், கறுப்பாய் சாக்கடையாய் இருந்தது. நகரத்தின் முழுக் கழிவுகளும் கலக்கும் கடலின் ஆரம்பமே இப்படி என்றால், கடல் முழுதும் எவ்வளவு மாசுபட்டிருக்கும் என்று தோன்றியது.

காய்ந்த இளநி, செருப்புகள், வாழைத் தோல், உடைந்த பலூன், அபூர்வமாய் சில்லறைகள், பூச் சரங்கள், நண்டு என்று எக்கச்சக்கமாய் தெரிந்தன.

சிக்னல் எடுக்கிறதா என்று செக் செய்து பார்த்தேன். எடுத்தது. வானம் கொஞ்சம் மேக மூட்டமாய் இருந்தது. எப்போதும் மழை வரலாம். எனினும் சென்னையின் வெயில் சூழ் காற்று இருந்தது.

நானும், கீர்த்தியும் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு கொஞ்ச தூரம் உள்ளே சென்றோம். வழுக்கியதும், இறுக்கம்.

கொஞ்ச நேரத்தில் எங்களையும் தாண்டி உள்ளே சென்றிருந்த எல்லோரும், 'தடார் புடார்' என்று வெளியே ஓடி வர, நாங்களும் கூடவே ஓடி... திரும்பிப் பார்த்தால், கடல் எங்களைத் துரத்திக் கொண்டு வருகின்றது.

தன் எல்லையில் வந்து விட்ட அயலானைத் துரத்தும் வெறித் தெரு நாயின் வேகத்துடன், மீண்டும் தன் ராஜ்ஜியத்தைக் கைப்பற்றும் போர் வீரனின் தாவலுடன் அலைகள் எங்களை ஆக்ரமிப்பு செய்ய ஓடி வந்தன.

நான் ஒரு முட்டாள்தனமான யோசனை கூறினேன்.

கடலின் எல்லையை ஒட்டி, மீனவக் குடிசைகளைத் தாண்டி, அஷ்டலக்ஷ்மி கோயிலின் கிழக்குப் பார்த்த படிக்கட்டுகளில் ஏறிக் கொள்வோம் என்று.

கீர்த்தி, 'அதெல்லாம் வேண்டாம்! என்று மெயின் ரோட்டுக்கே ஓடுவோம்' என்று சொல்லி.. அங்கேயே ஓடினோம்.

பிறகு பெருமூச்சு விட்டு, கோயிலுக்கு செல்லலாம் என்று நடந்து போய் சர்ச்சை கடந்தால், அது வரை ஈரம். கடலின் உப்பு ஈரம். காலையில் வந்த அலை ஈரம்.

லேசாக பூத்த பயத்துடன் அவற்றை, அவர்களை கடந்து சென்று கோயிலுக்கு அருகில் பார்த்தால்...

படிக்கட்டுகள் வரை கடல் வந்திருந்தது. இப்போது கிளம்பிய கடல்..!

அப்போது தான் 'தப்பித்தோம்!' என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

அந்த கவிதை ::

ஐந்து புள்ளிக் கோலங்களாய்.

உன் வார்த்தைகளின் வலிகளையெல்லாம் தாங்கிக் கொண்ட மனம், உன் மெளனத்தின் எடை தாங்க முடியாமல் தவிக்கிறது. அந்த கனத்தையெல்லாம் கரைத்து ஊற்றிய மையில் எழுதிய கவிதைகளின் எழுத்துக்கள், நான் இறக்கி வைத்த எடை தாளாமல் வளைந்தும், நெளிந்தும் கிடக்கின்றன.

சொல்லாமல் நீ நகர்ந்து சென்று விட்ட பின்பு, உனது ' நாளை பார்க்கலாம் ' என்ற சொல்லுக்காக, என் மனதில் நான் ஒதுக்கி வைத்த உள்ளம், காலியான வெறும் பள்ளமாக உள்ளது.

ஆயிரமாயிரம் கரங்களால் கரை தழுவும் நுரைகளால் ஆர்ப்பரிக்கும் கடலும் அந்த மெளனத்தை நிரப்ப முடியாமல் பின்வாங்கிச் செல்கிறது.

வழக்கமாய் நீ பிரிந்து செல்கையில், உடையிலிருந்து உதிரும் மணற்துளிகளை தாங்கி முத்தமிடுவதை, திரும்பிப் பார்த்துச் சிரித்துச் செல்வாய். இன்று நீ உதறாத மணற்துகள்களுக்காக, என் உதடுகள் உலர்ந்து கிடப்பதை, திரும்பிப் பார்க்காமலேயே அறிவாயா?

நீ சென்று விட்டபின்பு, கடற்கரை மணலில் நீ பதித்த பாதச் சுவடுகள், ஐந்து புள்ளிக் கோலங்களாய் மின்னுகின்றன.

அவற்றின் ஓரமாகவே என் மனமும் சென்று கொண்டிருக்கிறது.....

2. சைனாவில் இருந்து அனீஸ் என்ற எனது நண்பரின் கடிதத்தையும் அதற்கு சில கேள்விகளை பதிலாகவும் சாரு இன்று தன் பதிவில் இணைத்துள்ளார்.

மகிழ்ச்சியாக இருந்தது.

அவரின் அனுமதி இல்லாமல் இங்கே அதை கொடுப்பது சரியல்ல (தவறா என்பது மற்றொரு கேள்வி!) என்பதால் க்ளிக்குங்க!

பிப்ரவரி 27, 2008 இரவில் எங்கள் இருவருக்கும் இடையே நடந்த Chat-ஐ படிக்க விரும்பின் இங்கே க்ளிக்குங்க!

Tuesday, August 05, 2008

5. someone.

நேற்று கொஞ்சம் உடல் நலம் சரியில்லை. லைட்டாக ஃபீவர் போல் இருந்தது. எனவே அவ்வளவாக இணையத்தில் சுற்றாமல், மெயில் மட்டும் படித்து விட்டு படுத்துக் கொண்டேன். ஆனால் வழக்கமாக தூங்கும் நேரம் இரவு 10 மணி இல்லையாதலால், என்ன செய்வது என்று கொஞ்சம் போல் குழம்பினேன்.

ஒரு மாதமாக அறிவியல் கதைப் போட்டிக்காக சிந்தித்துக் கொண்டேயும் (?) எழுதிக் கொண்டேயும் இருந்ததால், வாங்கி வைத்திருந்த புத்தகங்கள் புத்தம் புதிதாக தூசி படிந்து இருந்தன.

எனவே இன்று இரவு படிக்க என்று முடிவு செய்து, கையில் கிடைத்த புத்தகத்தை எடுத்தேன்.

five point someone from chetan bhagat.

இரண்டு நாட்களின் இரவைப் பங்கு போட்டுக் கொண்டது புத்தகம்.

ர்யான், ஹரி, அலோக் என்ற மூன்று நண்பர்களின் IIT வாழ்க்கையை நகர்த்திச் செல்கின்ற இப்புத்தகம் என் கல்லூரி வாழ்க்கையை நினைவூட்டியது.

வழுக்கிச் செல்லும் நகைச்சுவையோடு நாவல் பறக்கின்றது. முதல் நாளின் நிர்வாண ரேக்கிங்கில் துவங்கி, கடைசி நாள் கான்வகேஷன் செரமனி வரை சீரான வேகத்தில் ஃப்ளோவில் ஓடுகின்றது.

I reccommend this one to everyone, especially who dreamt IIT in their school days.

புத்தகம் : five point someone.

புத்தக வகை : புனை கதை.

ஆசிரியர் : சேதன் பகத்.

கிடைக்குமிடம் : உங்கள் அபிமான நூல் விற்பனையகங்கள்.

பதிப்பகம் : Rupa.

விலை : 95 ரூ.